The Donnis Trio — Tip of the Tongue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tip of the Tongue" van The Donnis Trio.
Songteksten
It was a summer night and I was sleeping
The moon was out, my head was beaming
Looked at my dreams like they were gold
Amazing feelings draw within me All my conflicts slip beneath me Like the spirit of a song
Or like the feeling of a lover in your arms
But ever since that night and after
The dreams I had, I can’t recapture
And it brings me down so low
The more I search the less I find
The more I look the more I’m blind
Like a melody so young
Hanging on the tip of the tongue
If I wait long enough now,
Will you come to me?
Will you come to me?
So far away, but right beside me Will you come to me?
Will you follow me home?
When we first met we were so young
We played out past the setting sun
In a world of make believe
Wooden forts and magic beans
Silly thoughts and silly dreams
How we said we’d never change,
But somehow life got in the way
But way back then and even now
I still love you i don’t know how
You got magic in your eyes
And underneath our conversation
In our thoughts our contemplations
There’s a feeling left unsung,
Hanging on the tip of the tongue
Songtekstvertaling
Het was een zomernacht en ik sliep.
De maan was uit, mijn hoofd straalde
Keek naar mijn dromen alsof ze goud waren.
Verbazingwekkende gevoelens trekken in me al mijn conflicten glijden onder me als de geest van een lied
Of zoals het gevoel van een minnaar in je armen
Maar sinds die nacht en daarna
De dromen die ik had, kan ik niet herleven.
En het brengt me zo laag
Hoe meer ik zoek, hoe minder Ik vind.
Hoe meer ik kijk, hoe meer ik blind ben.
Als een melodie zo jong
Hangend aan het puntje van de tong
Als ik nu lang genoeg wacht,
Kom je naar me toe?
Kom je naar me toe?
Zo ver weg, maar naast me wil je naar me toe komen?
Wil je me naar huis volgen?
Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten waren we nog zo jong.
We speelden voorbij de ondergaande zon
In a world of make believe
Forten en toverbonen, van hout
Dwaze gedachten en dwaze dromen
Hoe we zeiden dat we nooit zouden veranderen.,
Maar het leven stond in de weg.
Maar toen en zelfs nu.
Ik hou nog steeds van je. Ik weet niet hoe.
Je hebt magie in je ogen.
En onder ons gesprek
In onze gedachten onze beschouwingen
Er is een gevoel losgelaten,
Hangend aan het puntje van de tong