The Disposable Heroes Of Hiphoprisy — Language Of Violence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Language Of Violence" van The Disposable Heroes Of Hiphoprisy.
Songteksten
The first day of school was always the hardest
The first day of school, the hallways the darkest
Like a gauntlet
the voices haunted
Walking in with his thin skin, lowered chin
He knew the names that they would taunt him with
Faggot, sissy, punk, queen, queer
Although he’d never had sex in his 15 years
And when they harassed him it was for a reason
And when they provoked him it became open season
for the fox and the hunter, the sparks and the thunder
that pushed the boy under, then pillage and plunder
It kind of makes you wonder
how one can hurt another
But dehumanizing the victim makes things simpler
It’s like breathing with a respirator
It eases the conscience of even the most conscious
and calculating violator
Words can reduce a person to an object,
something more easy to hate
An inanimate entity, completely disposable,
no problem to obliterate
But death is the silence
in this language of violence
Death is the silence
But death is the silence
in this cycle of violence
death is the silence
It’s tough to be young, the young long to be tougher
When we pick on someone else it might make us feel rougher
Abused by their fathers but was at home though
so to prove to each other that they were not homos
The exclamation of the phobic fury
executioner, a judge and jury
The mob mentality, individuality was nowhere
Dignity forgotten at the bottom of a dumb old dare and a numb cold stare
On the way home it was back to name calling
Ten against one they had his back up against the wall and
they reveled in their laughter as they surrounded him
But it wasn’t a game when they up jumped and grounded him
They picked up their bats with their muscles straining
and they decided they were gonna beat this fella’s brain in with an awful, powerful, showerful, an hour full of violence
Inflict the strictest brutality and dominance
They didn’t hear him screaming, they didn’t hear him pleading
They ran like cowards and left the boy bleeding
in a pool of red 'til all tears were shed
and his eyes quietly slid into the back of his head
dead…
You won’t see the face 'til the eyelids drop
You won’t hear the screaming until it stops
The boy’s parents were gone and his grandmother had raised him
She was mad she had no form of retaliation
The pack didn’t have to worry about being on a hitlist
But the thing they never thought about was that there was a witness
to this senseless crime, right place wrong time
Tried as an adult one of them was gonna do hard time
The first day of prison was always the hardest
The first day of prison, the hallways the darkest
Like a gauntlet
the voices haunted
Faggot, sissy, punk, queen, queer
Words he used before had a new meaning in here
As a group of men in front of him came near
for the first time in his life the young bully felt fear
He’d never been on this side of the name calling
Five against one they had his back up against the wall and
he had never questioned his own sexuality
but this group of men didn’t hesitate in their reality
with an awful, powerful, showerful, an hour full of violence
Inflict the strictest brutality and dominance
They didn’t hear him screaming
They didn’t hear him pleading
They took what they wanted and then left him bleeding in the corner
The giant reduced to jack horner
But dehumanizing the victim makes things simpler
It’s like breathing with a respirator
It eases the conscience of even the most conscious
and calculating violator
The power of words, don’t take it for granted
when you hear a man ranting
Don’t just read the lips, be more sublime than this
Put everything in context, is this a tale of rough justice
in a land where there’s no justice at all?
Who is really the victim? Or are we all the cause, and victim of it all?
You won’t see the face 'til the eyelids drop
You won’t hear the screaming until it stop
Songtekstvertaling
De eerste schooldag was altijd het moeilijkst.
De eerste schooldag, de gangen de donkerste
Als een handschoen
de stemmen spookt
Wandelend met zijn dunne huid, verlaagde kin
Hij kende de namen waarmee ze hem zouden bespotten.
Flikker, mietje, punk, koningin, flikker
Hoewel hij nog nooit seks had gehad in zijn 15 jaar
En toen zij hem lastigvielen was dat met een reden.
En toen zij hem dreven werd het hoogseizoen geopend.
voor de vos en de jager, de vonken en de donder
dat duwde de jongen onder, dan plunderen en plunderen
Je vraagt je af ...
Hoe kan iemand een ander pijn doen?
Maar het ontmenselijken van het slachtoffer maakt het makkelijker.
Het is als ademen met een respirator.
Het verlicht het geweten van zelfs de meest bewuste
en berekent de overtreder
Woorden kunnen een persoon tot een object reduceren,
iets makkelijkers om te haten
Een levenloze entiteit, volledig wegwerpbaar,
geen probleem om uit te wissen
Maar de dood is de stilte
in deze taal van geweld
De dood is de stilte
Maar de dood is de stilte
in deze cyclus van geweld
de dood is de stilte
Het is moeilijk om jong te zijn, de jonge lang om taaier te zijn
Als we iemand anders pesten, voelen we ons misschien ruwer.
Mishandeld door hun vaders, maar thuis was
om elkaar te bewijzen dat ze geen homo ' s waren.
De uitroep van de fobische furie
beul, rechter en jury
De maffia mentaliteit, individualiteit was nergens.
Waardigheid vergeten op de bodem van een domme oude uitdaging en een verdoofde koude blik
Op weg naar huis was het terug naar schelden.
Tien tegen één stonden ze met z ' n rug tegen de muur.
ze genoten van hun gelach terwijl ze hem omsingelden.
Maar het was geen spel toen ze opsprongen en hem huisarrest gaven.
Ze pikten hun vleermuizen op met hun spieren die drukten.
en ze besloten dat ze de hersenen van deze kerel in zouden slaan met een verschrikkelijk, krachtig, Douchekop, een uur vol geweld.
Breng de strengste wreedheid en dominantie toe.
Ze hoorden hem niet schreeuwen, ze hoorden hem niet smeken.
Ze renden als lafaards en lieten de jongen bloeden.
in een plas rood tot alle tranen vergoten waren.
en zijn ogen gleden stilletjes in de achterkant van zijn hoofd
dood…
Je ziet het gezicht niet tot de oogleden vallen.
Je hoort het geschreeuw niet tot het stopt.
De ouders van de jongen waren weg en zijn oma had hem opgevoed.
Ze was boos dat ze geen vorm van vergelding had.
De roedel hoefde zich geen zorgen te maken over een hitlijst.
Maar waar ze nooit aan dachten was dat er een getuige was.
op deze zinloze misdaad, juiste plaats verkeerde tijd
Als volwassene probeerde een van hen de bak in te draaien.
De eerste dag van de gevangenis was altijd het moeilijkst.
De eerste dag van de gevangenis, de gangen de donkerste
Als een handschoen
de stemmen spookt
Flikker, mietje, punk, koningin, flikker
Woorden die hij eerder gebruikte hadden hier een nieuwe betekenis.
Toen een groep mannen voor hem in de buurt kwam.
voor het eerst in zijn leven voelde de jonge bullebak angst.
Hij had nog nooit aan deze kant van de naam geroepen.
Vijf tegen één stonden ze met z ' n rug tegen de muur.
hij had nooit aan zijn eigen seksualiteit getwijfeld.
maar deze groep mensen aarzelde niet in hun realiteit.
met een vreselijk, krachtig, Douchekop, een uur vol geweld.
Breng de strengste wreedheid en dominantie toe.
Ze hoorden hem niet schreeuwen.
Ze hebben hem niet horen smeken.
Ze namen wat ze wilden en lieten hem bloeden in de hoek.
De reus gereduceerd tot jack horner
Maar het ontmenselijken van het slachtoffer maakt het makkelijker.
Het is als ademen met een respirator.
Het verlicht het geweten van zelfs de meest bewuste
en berekent de overtreder
De kracht van woorden, neem het niet voor lief
als je een man hoort schreeuwen
Lees niet alleen de lippen, wees subliemder dan dit.
Zet alles in context, is dit een verhaal van ruwe gerechtigheid
in een land waar helemaal geen gerechtigheid is?
Wie is echt het slachtoffer? Of zijn wij de oorzaak en het slachtoffer?
Je ziet het gezicht niet tot de oogleden vallen.
Je hoort het geschreeuw niet tot het stopt.