The Decemberists — Yankee Bayonet (I Will Be Home Then) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Yankee Bayonet (I Will Be Home Then)" van The Decemberists.
Songteksten
Heart-carved tree trunk, Yankee bayonet
A sweetheart left behind
Far from the hills of the sea-swelled Carolinas
That’s where my true love lies
Look for me when the sun-bright swallow
Sings upon the birch bough high
But you are in the ground with the voles and the weevils
All a’chew upon your bones so dry
But when the sun breaks
To no more bullets in Battle Creek
Then will you make a grave
For I will be home then
I will be home then
I will be home then
I will be home then
Then
When I was a girl how the hills of Oconee
Made a seam to hem me in There at the fair when our eyes caught, careless
Got my heart right pierced by a pin
But oh, did you see all the dead of Manassas
All the bellies and the bones and the bile
No, I lingered here with the blankets barren
And my own belly big with child
But when the sun breaks
To no more bullets in Battle Creek
Then will you make a grave
For I will be home then
I will be home then
I will be home then
I will be home then
Stems and bones and stone walls too
Could keep me from you
Skein of skin is all too few
To keep me from you
But oh my love, though our bodies may be parted
Though our skin may not touch skin
Look for me with the sun-bright sparrow
I will come on the breath of the wind
Songtekstvertaling
Hartgesneden boomstam, Yankee bajonet
Een liefje achtergelaten
Ver van de heuvels van de zee-gezwollen Carolinas
Daar ligt mijn ware liefde.
Kijk naar mij als de zon-helder zwaluw
Sings on the birch bough high
Maar je bent in de grond met de volles en de kevers
Al een vleugje op je botten zo droog
Maar als de zon breekt
Op geen kogels meer in Battle Creek.
Dan zullen jullie een graf maken.
Want Ik zal dan thuis zijn
Dan ben ik thuis.
Dan ben ik thuis.
Dan ben ik thuis.
Dan
Toen ik een meisje was hoe de heuvels van Oconee
Hij maakte een naad om me daar binnen te hangen op de kermis toen onze ogen vingen, onvoorzichtig
Mijn hart is doorboord door een speld.
Maar heb je alle doden van Manassas gezien?
De buiken, de beenderen en de gal.
Nee, ik bleef hier met de dekens onvruchtbaar.
En mijn eigen buik groot met kind
Maar als de zon breekt
Op geen kogels meer in Battle Creek.
Dan zullen jullie een graf maken.
Want Ik zal dan thuis zijn
Dan ben ik thuis.
Dan ben ik thuis.
Dan ben ik thuis.
Stengels en botten en stenen muren ook
Kan me bij je weghouden.
Skein van de huid is maar weinig
Om me bij je weg te houden.
Maar oh mijn liefste, al zijn onze lichamen misschien gescheiden
Hoewel onze huid de huid niet mag aanraken
Kijk naar mij met de zon-heldere mus
Ik kom op de adem van de wind