The Deadfly Ensemble — Bruise Animals songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bruise Animals" van The Deadfly Ensemble.
Songteksten
Evenings with mother tend to be discouraging. I always end up bruised.
Evenings with father frighten me. All the animals will come to see where I’ve
been abused.
With bars of fragile bone and teeth I enclose a hundred birds and beasts.
We sway and swoon.
At night they howl and scream at me. They would all much rather be set free
beneath the dull,
throbbing light of a blue-black moon.
One upon my thigh has wings. He flies and sings. His face is purple.
Watch me twist my mouth in pain; I’ve sat upon some beast again.
Twice since Thursday I’ve sat bleeding out upon the back step, reading.
Apparently I have the only broken-skin menagerie.
Eyes and gills distinguish certain crimson epidermal oceans.
Sunlight on my skin is dim and withered; in my zoo it’s night.
There’s a flock upon my back, their beaks are long and cruel and black.
They preen and flap with ruined capillaries; yes, there’s blood, in fact.
One around my throat makes sound. He screams against gray, early morning.
Red and bending, never ending… He’s some sort of snake, I’ve found.
And eight legged toads and lambies in rows and pink-kitten circles of lilies
and roses…
An ant-farm awry under lavender skies… all of this smeared on my thin-beaten
skin.
Songtekstvertaling
Avonden met moeder zijn ontmoedigend. Ik krijg altijd blauwe plekken.
Avonden met Vader maken me bang. Alle dieren zullen komen om te zien waar ik ben.
misbruikt.
Met stukken breekbaar bot en tanden sluit ik honderd vogels en beesten om.
We zwaaien en vallen in zwijm.
'S nachts huilen en schreeuwen ze tegen me. Ze zouden allemaal liever vrij zijn.
onder de doffe,
kloppend licht van een blauw-zwarte maan.
Eén op mijn dij heeft vleugels. Hij vliegt en zingt. Zijn gezicht is paars.
Ik heb weer op een beest gezeten.
Twee keer sinds donderdag zat ik bloedend op de achterstap te lezen.
Blijkbaar heb ik de enige gebroken huid menagerie.
Ogen en kieuwen onderscheiden bepaalde crimson epidermale oceanen.
Zonlicht op mijn huid is zwak en verdord; in mijn dierentuin is het nacht.
Er ligt een kudde op mijn rug, hun snavels zijn lang, wreed en zwart.
Ze Prenen en flapperen met geruïneerd haarvaten; Ja, Er is bloed, in feite.
Eén rond mijn keel maakt geluid. Hij schreeuwt tegen gray, vroeg in de ochtend.
Rood en buigen, nooit eindigend ... hij is een soort slang, heb ik gevonden.
En acht pootjes en lammetjes in rijen en roze katjes cirkels van lelies
en rozen…
Een mierenboerderij in de lucht van lavendel ... dit alles gesmeerd op mijn dun geslagen ...
huid.