The Dawn — Ride The Wings Of Pestilence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ride The Wings Of Pestilence" van The Dawn.
Songteksten
Prologue: By the winter of 1350
It swept the land in an uncontrolled outburst
Famine, cold and pestilential misery
Surely this must be a divine damnation
Punishment from below
Be it devil or demon that reaps this cursed nation
No one of us deserves suffering thus
Oh lord, what have we done
Oh God, have you forsaken us?
I ride the night air
On pestilential wings
I am the nightmare
That slays your kit and kin
I ride your bed at night
An incubus so vile
My work is seen throughout
The smoke of funeral pyres
Black rats do my work
Punishment begins
Cover your face, everyone has heard
Here is payment for your sins
This epoch you won’t forget
You’re burning from inside
In the final throes of horrid death
The proudest men forget their pride
They cry in pain immense
Praying to be spared
But you god seems not to care
Mothers, daugters, fathers, sons
All are pray alike
Twitching in rotten bowel runs
I crave a heavy toll
The deadringers sound the bell
For all of you who fell
In reap the field in rage
You scream in mindless fear
When gripped in my embrace
I purify, you putrefy, the end I provide
For your blasphemy, I bring you
disease, a funeral feast
I take the helm and steer you into, a hellish domain
You fall in the streets, sucumb in your sheets, diabolic disease
And you don’t know why
Why you children die
And you won’t know
On wings of death I ride
Now summer has come over
the city
Midday heat is low
The surviving few bring out their dead
A neverending flow…
I am the death, upon your black
breath, I am black death
I am the reason, that children lie
crying, watching their parents dying
And I am formless, always
relentless, something you cannot see
And I am evil, I am disaster, I am catastrophe
By the end of 1352, two thirds are gone
A horrible tale of pestilence and
plague, darkness and woe
Now I subside, slowly die out,
yet I have won
But I will return, in futures to come,
in different forms
Songtekstvertaling
Proloog: in de winter van 1350
Het veegde het land in een ongecontroleerde uitbarsting.
Honger, koude en verderfelijke ellende
Dit moet een goddelijke verdoemenis zijn.
Straf van onderaf
Of het nu duivel of demon is die deze vervloekte natie regeert
Niemand van ons verdient zo ' n lijden.
Oh heer, wat hebben we gedaan
Oh God, heb je ons verlaten?
Ik rijd de nachtlucht
Op pestilentiële vleugels
Ik ben de nachtmerrie.
Dat doodt je kit en familie
Ik rijd ' s nachts op je bed.
Een incubus zo verachtelijk
Mijn werk wordt overal gezien.
De rook van brandstapels
Zwarte ratten doen mijn werk.
Straf begint
Bedek je gezicht, iedereen heeft het gehoord.
Hier is de betaling voor je zonden.
Dit tijdperk zul je niet vergeten
Je brandt van binnenuit.
In de laatste stuiptrekkingen van de vreselijke dood
De trotste mannen vergeten hun trots.
Ze huilen van pijn immens
Bidden om gespaard te worden
Maar het kan je god niet schelen.
Moeders, daugters, vaders, zonen
Allen zijn hetzelfde bidden.
Trillen in rotte stoelgang
Ik hunker naar een zware tol
The deadringers sound the bell
Voor iedereen die viel
In reap the field in rage
Je schreeuwt in hersenloze angst.
Wanneer vastgepakt in mijn omhelzing
Ik reinig, jij putreft, het einde dat ik geef
Voor uw godslastering, breng ik u
ziekte, een begrafenisfeest
Ik neem het roer en stuur je naar een hellish domein.
Je valt op straat, zuig in je lakens, duivelse ziekte
En je weet niet waarom
Waarom jullie kinderen sterven
En je zult het niet weten
Op vleugels des doods rijd ik
Nu is de zomer voorbij
stad
Middaghitte is laag
De overlevenden brengen hun doden naar buiten.
Een oneindige stroom…
Ik ben de dood, op uw zwarte
adem, Ik ben de Zwarte Dood
Ik ben de reden dat kinderen liegen.
huilen, toekijken hoe hun ouders sterven
En ik ben vormloos, altijd
meedogenloos, iets wat je niet kunt zien.
En ik ben slecht, Ik ben rampzalig, ik ben rampzalig
Tegen het einde van 1352 is tweederde weg.
Een verschrikkelijk verhaal van pestilentie en
plaag, duisternis en wee
Nu vervaag ik, langzaam sterf ik uit,
toch heb ik gewonnen
Maar ik kom terug in de toekomst.,
in verschillende vormen