The Danberrys — Jordan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jordan" van The Danberrys.
Songteksten
He set out on this earth with a big old heart and dark black curls
He carved his name into the sand and wondered how the world would end
He never lived inside these walls of fear and anger
He never looked behind to see who was chasing after
But nevermind that smile, the Devil’s got his hands tied
He won’t let him be, he won’t let him be, he’ll never let him be
He left for home at half past five, kicking up stones to pass the time
Those railroad ties stretched for miles, like a dream rolled out before his eyes
In a little while they’ll wonder where he could be
And would it have been kind to leave his soul flying free
But they struck him down and nailed his heart to the ground
Now he won’t love again, he won’t love again, he’ll never love again
Now here they come
With their hearts filled up
And they poor it out
What weighs them down
After wind and rain there comes a time when all is silent
And every eye looks out through the veil of time unraveled
Now only one remains and she knows only what she knows
That she won’t let him go, she won’t let him go, she’ll never let him go
I set out on this earth with a big old heart and auburn curls
I carved my name into the sand and wondered how the world would end
Songtekstvertaling
Hij vertrok op deze aarde met een groot oud hart en donkere zwarte krullen
Hij kerfde zijn naam in het zand en vroeg zich af hoe de wereld zou eindigen.
Hij leefde nooit in deze muren van angst en woede.
Hij keek nooit achterom om te zien wie er achter hem aanzat.
Maar laat die glimlach maar zitten, de duivel heeft zijn handen gebonden.
Hij zal hem niet met rust laten, hij zal hem niet met rust laten, hij zal hem nooit met rust laten.
Hij vertrok naar huis om half zes, stenen schoppen om de tijd te doden.
Die spoorwegbanden strekten zich mijlenver uit, als een droom die voor zijn ogen rolde.
Straks vragen ze zich af waar hij kan zijn.
En zou het vriendelijk zijn geweest om zijn ziel vrij te laten vliegen
Maar zij sloegen hem neer en spijkelden zijn hart aan de grond.
Nu zal hij niet meer liefhebben, hij zal niet meer liefhebben, hij zal nooit meer liefhebben
Daar komen ze.
Met hun harten vol
En ze geven het uit
Wat hen naar beneden weegt
Na wind en regen komt er een tijd dat alles stil is
En elk oog kijkt uit door de sluier van de tijd ontrafeld
Nu is er nog maar één over en ze weet alleen wat ze weet.
Dat ze hem niet laat gaan, dat ze hem niet laat gaan, dat ze hem nooit laat gaan.
Ik vertrok op deze aarde met een groot oud hart en maagzuur krullen
Ik kerfde mijn naam in het zand en vroeg me af hoe de wereld zou eindigen.