The Damage Manual — Denial songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Denial" van The Damage Manual.
Songteksten
Something more graceful felt like leading you to war
It sounds so distasteful, more than what you’re fighting for
More flights of stairs derailed, your ascent it falls so slow
Your body and love impaled on the spikes you left below
Grief turned to currency just like midas touched it black
Like rage in its' infancy, you’re afraid it might turn back
A flag slashed by injured nights in a fist outside your past
Waves only eclipsed by fright in its' glory at half-mast
You can’t beat denial, it’s the murder of your past
A line drawn hard and broken down
To lie outside your grasp
I fooled you by way of greed but it opened up your eyes
Too deep down in your hallowed nerves
But it came as no surprise
Your silent servant dragged abyss across the ground
To wallow sleeplessly on everything you found
Afraid lasts a lifetime and it crosses paths with mine
Lost fades its' energy, in the end we both but shrine
So ends disgraceful, ride me back to where I rain
Controlled and quarantined
Unpure, distressed and stained
Your war so makeshift, as if a path through broken seas
Your faith so restless as you turn to talk to me
Songtekstvertaling
Iets sierlijks voelde als het voeren van een oorlog.
Het klinkt zo onsmakelijk, meer dan waar je voor Vecht.
Meer trappen ontsporen, je beklimming valt zo langzaam
Je lichaam en liefde gespietst op de spikes die je achterliet.
Verdriet veranderde in geld, net zoals midas het zwart aanraakte.
Zoals woede in de kinderschoenen, ben je bang dat het terugdraait.
Een vlag gesneden door gewonde nachten in een vuist buiten je verleden
Golven worden alleen overschaduwd door angst in zijn ' glorie bij halfstok
Je kunt ontkenning niet verslaan, het is de moord op je verleden.
Een lijn getrokken hard en afgebroken
Om buiten je greep te liggen
Ik hield je voor de gek door hebzucht, maar het opende je ogen.
Te diep in je heilige zenuwen
Maar het was geen verrassing.
Uw stille dienaar sleepte abyss over de grond.
Om slapeloos te wentelen op alles wat je gevonden hebt.
Angst duurt een leven en kruist het pad met de mijne
Verloren energie vervaagt, uiteindelijk zijn we allebei maar heilig.
Dus eindigt schandelijk, rijd me terug naar waar ik regen
Gecontroleerd en in quarantaine geplaatst
Onzuiver, van streek en bevlekt
Uw oorlog zo geïmproviseerd, alsof een pad door gebroken zeeën
Je geloof zo rusteloos als je tegen me praat