The Crown — Angel Of Death 1839 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Angel Of Death 1839" van The Crown.
Songteksten
Ye children Adam’s of earth forgotten*
Who unto earth shall again return
You are my own, be it not forgotten
I am the penalty sin did earn
O man, time’s guest
With my grasp I reach thee
From east to west
And by voices teach thee
With scripture’s word in the master’s name
From air and water earth and flame
You build and dwell
Like the sparrows building
In sunny summer
Their fragile nest
Securely feeling
In shady shielding
They sing so joyful in happy rest
But sudden gust
Of the tempest shatters
The tiny crust
Of their nest in tatters
The merry song
Heard so short before
With grief is silenced forevermore
Like pigeons
Coming in anxious calling
You sigh for morn
With today not through
When unbethought
Like a trap door falling
The earth unlocked itself for you
You disappear
Where no light is nearing
Soon memory dear
Is no more endearing
And new lit moon
From it’s silvered sky
Again sees others arrive and fly
In circling dances so lightly swinging
You follow wildly amusement’s thread
With myrtle blooming and music ringing
But solemn I on the threshold tread
The dance is shocked
And the clang is wailing
The wreath is wrecked
And the bride is paling
The end of splendor
And joy and might
Is only sorrow
Tears and blight
I am the mighty
Who has the power
Till yet a mightier shall appear
In deepest pit
On the highest tower
My chilling spirit is ever near
Those plagues of night
And of desolation
Whose breath of blight
May annul a nation
They slay the victims
Which I select
Whom shield and armor
Cannot protect
I wrap the wing round
The polar tempest
And calm the waves
Ere they reach the strand
I crush the schemes
On dynastic conquest
And wrench the club
From the tyrant’s hand
I erase chase
Like the hour just passing
And race on race
With their works amassing
Like heaving waves
In my footsteps flow
Till last no ripples
Their murmur show
'Gainst me in vain
Are you wit and letters
'Gainst me nor weapons
Nor arts prevail
I freedom give to the slave in letters
His ruler’s will I in irons nail
I lead the battle
And armies tumble
Like slaughtered cattle
While cannons rumble
And never rise from their sudden fall
Until alarmed by the judgment call
I wave my hand and
With whirlwinds sweeping
All life on earth to that place doth fly
Where not a sound to the ear is creeping
Where not a tongue moves to make reply
My foot meanders
And kings and heroes
And princes lofty in might and lust
Are all transformed to a handful dust
Then search with rigor
Your mind’s desire
Then probe in terror
Your soul’s intent
With hands and hearts
Clean and pure aspire
To him who knows what
Within you meant
Yet thither mortals
Your way is wending
Where on the portals
Till time be ending
There stands this sentence
Without reprieve
Here all shall enter
And none shall leave
Then wiped away
Are all tears forever
All wounds removed
By the healing hand
And midst corpses and heirs I never
With torch inverted
And quenched shall stand
In darkness rife
But the torch upturning
By flames of life
I restore its burning
And the Seraphic
With you unite
In songs of praise
At the throne of light
Die
Songtekstvertaling
Kinderen Adam ' s of earth vergeten*
Wie zal naar de aarde terugkeren?
Je bent van mij, niet vergeten.
Ik ben de straf die de zonde verdiende.
O man, de gast van de tijd
Met mijn greep bereik ik u
Van oost naar west
En door stemmen leer je
Met het woord van de Schrift in de naam van de meester
Uit lucht en water aarde en vlam
Je bouwt en woont
Zoals het mussen gebouw
In de zonnige zomer
Hun kwetsbare nest
Veilig gevoel
In schaduwrijke afscherming
Ze zingen zo vreugdevol in gelukkige rust
Maar plotseling zucht
Van de stormachtigen
De kleine korst
Van hun nest in stukken
The merry song
Zo kort gehoord.
Met verdriet wordt voor altijd het zwijgen opgelegd
Als duiven
Komt angstig binnen en roept
Je zucht naar morgen.
Met vandaag nog niet klaar
Wanneer niet ingekocht
Als een valluik.
De aarde ontgrendelde zichzelf voor jou.
Je verdwijnt
Waar geen licht nadert
Binnenkort geheugen lief
Is niet meer vertederend
En nieuwe maan
Uit de verzilverde hemel
Weer anderen zien aankomen en vliegen
In cirkeldansen zo licht zwaaiend
Je volgt Wild amusement ' s draad
Met myrtle blooming en muziek die rinkelt
Maar plechtig ik op de drempel loopvlak
De dans is geschokt
En het geklop is aan het jammeren.
De krans is gesloopt.
En de bruid verbleekt
Het einde van pracht en praal
En vreugde en macht
Is alleen verdriet
Tranen en smet
Ik ben de machtige
Wie heeft de macht
Totdat er een machtiger zal verschijnen.
In de diepste put
Op de hoogste toren
Mijn koude geest is altijd in de buurt
Die plagen van de nacht
En van verlatenheid
Wiens adem van de plaag
Kan een natie vernietigen
Ze doden de slachtoffers.
Welke ik kies
Wie schild en harnas
Kan niet beschermen
Ik wikkel de vleugel rond
De polaire Storm
En de golven kalmeren
Voordat ze het strand bereiken
Ik verpletter de plannen.
Over dynastieke verovering
En wurg de club.
Van de hand van de tiran
Ik wis chase
Als het uur voorbij gaat
En race op race
Met hun verzamelde daden.
Als de golven
In mijn voetstappen stromen
Tot het laatst geen rimpels
Hun murmur show
'Win me tevergeefs
Ben je geestig en letters?
Ga naar mij of wapens.
Noch de kunst overheerst
Ik geef vrijheid aan de slaaf in brieven
De wil van zijn heerser.
Ik leid de strijd
En legers, op verschillende zijden.
Als geslachte runderen
Terwijl kanonnen rommelen
En nooit opstaan uit hun plotselinge val
Totdat het oordeel alarmeerde.
Ik zwaai met mijn hand en
Met wervelwinden die vegen
Al het leven op aarde vliegt naar die plek
Waar geen geluid naar het oor sluipt
Waar geen tong beweegt om antwoord te geven
Mijn voet kronkelt
En koningen en helden
En vorsten, verheven in macht en begeerte.
Zijn allemaal getransformeerd tot een handvol stof
Zoek dan met stijfheid.
Het verlangen van je geest
Dan in angst zoeken
De intentie van je ziel
Met handen en harten
Schone en zuivere streven
Aan hem die weet wat
In je bedoelde
Toch komen daar stervelingen
Jouw manier is wending
Waar op de portalen
Tot de tijd voorbij is
Er staat deze zin
Zonder uitstel
Hier zullen allen
En niemand zal weggaan.
Dan weggevaagd
Zijn alle tranen voor altijd
Alle wonden verwijderd
Bij de helende hand.
En temidden van lijken en erfgenamen heb ik nooit
Met omgekeerde fakkel
En gestold zal zijn.
In het donker vol
Maar de fakkel draait om
Door vlammen van het leven
Ik herstel de verbranding.
En de Serafijnen.
Samen met u verenigen
In liederen van lof
Op de troon van het licht
Sterven