The Color Morale — Lifeline (Left To Write) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lifeline (Left To Write)" van The Color Morale.
Songteksten
Without our ups and downs,
We’re all just living dead.
I put my pulse on paper
Because I want out from inside of my head.
Don’t write yourself off.
Say what you think and mean what you say,
Unless you’re OK living life
with a pulse that’s flatlining.
I guess we only get a chance
To write our stories once.
We need to look back and say
that one time was plenty enough.
Are we confusing our heart with our mind?
Are they on the same page or did
we write one off and push the other behind?
Take me anywhere but here,
Away from these insecurities I fear.
Take me anywhere but here,
Just make sure if you are the one that will have me,
You know just what you’re taking.
You know you had a darkness inside,
Floor to sky, left to write.
It was on the record we made last time.
And any writer writes afraid of the next line,
To put down on paper the things
he’s tried to erase in his mind.
And I am no longer afraid of mine,
A writer that found a reason for the pain inside.
A word is dead when it’s said, some say.
I say it just began to live that day.
I said it once I’ll say it again.
Maybe you weren’t listening.
I said it once I’ll say it again.
To live backwards isn’t evil, it’s rewriting.
Take me anywhere but here,
Away from these insecurities I fear.
Take me anywhere but here,
Just make sure if you are the one that will have me,
You know just what you’re taking.
I said it once
I’ll say it again.
I said it once
I’ll say it again.
Are you listening?
Are you listening?
The best stories are written
when they’re spent rewriting
Songtekstvertaling
Zonder onze ups en downs,
We leven allemaal dood.
Ik zet mijn pols op papier.
Omdat ik uit mijn hoofd wil.
Schrijf jezelf niet af.
Zeg wat je denkt en meen wat je zegt.,
Tenzij je het goed vindt om het leven te leven.
met een hartstilstand.
Ik denk dat we maar een kans krijgen.
Om onze verhalen een keer te schrijven.
We moeten terugkijken en zeggen:
die ene keer was genoeg.
Verwarren we ons hart met onze geest?
Zitten ze op dezelfde pagina of deden
we schrijven de een af en duwen de ander achter?
Breng me overal heen, behalve hier.,
Weg van deze onzekerheden vrees ik.
Breng me overal heen, behalve hier.,
Zorg ervoor dat jij degene bent die mij zal hebben.,
Je weet precies wat je neemt.
Je weet dat je een duisternis van binnen had.,
Vloer aan lucht, links om te schrijven.
Het stond in de notulen van de vorige keer.
En elke schrijver schrijft bang voor de volgende regel.,
Om de dingen op papier te zetten
hij heeft geprobeerd te wissen in zijn geest.
En ik ben niet meer bang voor de mijne,
Een schrijver die een reden vond voor de pijn binnenin.
Een woord is dood als het gezegd wordt, zeggen sommigen.
Ik zeg dat het die dag begon te leven.
Ik zeg het nog een keer.
Misschien luisterde je niet.
Ik zeg het nog een keer.
Achteruit leven is niet slecht, maar herschrijven.
Breng me overal heen, behalve hier.,
Weg van deze onzekerheden vrees ik.
Breng me overal heen, behalve hier.,
Zorg ervoor dat jij degene bent die mij zal hebben.,
Je weet precies wat je neemt.
Ik heb het een keer gezegd.
Ik zeg het nog eens.
Ik heb het een keer gezegd.
Ik zeg het nog eens.
Luister je?
Luister je?
De beste verhalen zijn geschreven
wanneer ze zijn uitgegeven herschrijven