The Clarks — The Blizzard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Blizzard" van The Clarks.
Songteksten
10th Street don’t run in a straight line
We played on the part we couldn’t find
And a musky old man, had a cup in his hand
He’s the unofficial doorman, he helped flag down the cabs
The snow started light, we thinking about home
But thinking was by far the closest we’d get, we’re alone
And what I had planned for the next couple days
Nothing more than a wish, still a phone call away
So we headed west, an our felt like four
'Til we had to sleep or just couldn’t see anymore
And the man on the corner, was probably home, it was late
And we were stranded on the highway at the Frederick, Super 8
(Lost on the highway, I ain;t never going back… no, no, no)
10 inches, twelve, fifteen, twenty-four
Then the cable went out, we just sang songs then got bored
Tempers were short when the food it got thin
We walked a half a mile to the buffet, at the Holiday Inn
Six hours turned to twelve, and twelve to forty-eight
We watched the gypsy’s take shelter when they closed the interstate
We spoke of Civil War, Pulp Fiction, and our escape
Everything was shut down, but for that Frederick, Super 8
(Don't apologize, just give me my fuckin' sandwich)
Lost on the highway on the side of the road
Kicking your feet up to lighten the load
There was a contest of manhood and there was no debate
Oh six lonely, lonely, lonely menЂ¦at that Frederick, Super 8
(It rhymes with 'debate'…I ain’t never going back)
Songtekstvertaling
10th Street loopt niet in een rechte lijn.
We speelden op de rol die we niet konden vinden
En een musky Oude man, had een kopje in zijn hand
Hij is de onofficiële portier, hij hielp de taxi ' s in de gaten te houden.
De sneeuw begon licht, we denken aan thuis
Maar denken was veruit het dichtst dat we zouden komen, we zijn alleen
En wat ik de komende dagen had gepland
Niets meer dan een wens, nog steeds een telefoontje weg
Dus gingen we naar het westen, en onze voelde als vier
Tot we moesten slapen of gewoon niet meer konden zien.
En de man op de hoek, was waarschijnlijk thuis, het was laat.
En we waren gestrand op de snelweg bij de Frederick, Super 8
Ik ga nooit meer terug.)
10 inches, 12, 15, 24
Toen ging de kabel uit, zongen we liedjes en verveelden ons.
De humeur was kort toen het eten dun werd.
We liepen een halve mijl naar het buffet, in de Holiday Inn
Zes uur werd twaalf, en twaalf tot achtenveertig.
We zagen de zigeuners schuilen toen ze de snelweg sloten.
We spraken over Burgeroorlog, Pulp Fiction en onze ontsnapping.
Alles werd stilgelegd, maar voor die Frederick, Super 8
Sorry, geef me m' n broodje.)
Verdwaald op de snelweg aan de kant van de weg
Je voeten omhoog schoppen om de last te verlichten.
Er was een mannenwedstrijd en er was geen debat.
Oh zes eenzame, eenzame, eenzame mannen bij die Frederick, Super 8
(Het rijmt op 'debat' ...ik ga nooit meer terug)