The City of Prague Philharmonic Orchestra — Suite (From "Predator") songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Suite (From "Predator")" van The City of Prague Philharmonic Orchestra.

Songteksten

They live beneath the ruined city, call the subways home
Anxiously wait to see the sun, and a land as of yet unknown
Gone below to escape the death of the nuclear winter
Ice and darkness, due penance for the sinners
Six generations, two hundred years later
Their ancestors crawl from their holes
Struggling, frightened and barely surviving
They’re tired of living like moles
Up on the surface, a fate worse than dying
Meeting the end of the food chain
Teeth yielding pain
Aaah!
Mmm… I sense that living human beings dwell below my feet
An important source of protein, you are what you eat
Post-Armageddon, neo-barbaric, the nuclear warriors do battle
To satiate our hunger, we breed human beings as cattle
Hunting in packs, ready for the attacks
We eat our prey raw, rabid animals
Frothing and ripping the bodies
Stripping our own: yes, we’re cannibals
Beat or beat 'em, eat or be eaten
I am on my life, rest assured, a predator!
Aaah!
Broken splintered bones, boiling blood
Torn and bleeding skin
Blackened, burning flesh, melting fat
Amputated limbs
Eviscerated, lungs torn out
Heart ripped from the chest
Decapitated, a meal of… vagina and breasts!
Ah!
Eyes plucked from sockets, gaping holes
Through which peek the brains
Phlebophilia, love of blood
Life spills from the veins
I detect the scent of prey by her menstruation
You have been chosen, the main course
Congratulations!
Bon appétit!
Predator!

Songtekstvertaling

Ze wonen onder de verwoeste stad, bellen de metro naar huis.
Angstig wachten om de zon te zien, en een land dat nog onbekend is
Naar beneden gegaan om te ontsnappen aan de dood van de nucleaire winter
Ijs en duisternis, boete voor de zondaars
Zes generaties, tweehonderd jaar later
Hun voorouders kruipen uit hun hol.
Worstelen, bang en nauwelijks overleven
Ze zijn het zat om als mollen te leven.
Aan de oppervlakte, een lot erger dan sterven
Voldoen aan het einde van de voedselketen
Tanden die pijn veroorzaken
Aaah!
Ik voel dat levende mensen onder mijn voeten wonen.
Een belangrijke bron van eiwitten, je bent wat je eet
Post-Armageddon, neo-barbaars, de nucleaire krijgers doen de strijd
Om onze honger te verzadigen, fokken we mensen als vee.
Jagen in groepen, klaar voor de aanvallen.
We eten onze prooi rauw, dolle dieren.
Schuim en scheuren van de lichamen
Onze eigen strippen: Ja, we zijn kannibalen
Slaan of slaan, eten of gegeten worden
Ik ben op mijn leven, wees gerust, een roofdier!
Aaah!
Gebroken versplinterde botten, kokend bloed
Gescheurde en bloedende huid
Zwart, brandend vlees, smeltvet
Geamputeerde ledematen
Van de ingewanden ontdaan, longen eruit gescheurd
Hart uit de borst gescheurd
Onthoofd, een maaltijd van ... vagina en borsten!
Ah!
Ogen geplukt uit oogkassen, gapende gaten
Waardoor de hersenen gluren
Flebofilie, liefde voor bloed
Het leven stroomt uit de aderen.
Ik bespeur de geur van prooi door haar menstruatie.
U bent gekozen, het hoofdgerecht
Gefeliciteerd!
Eet smakelijk.
Roofdier!