The Chieftains — The Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew" van The Chieftains.
Songteksten
As down the glen one Easter morn
To a city fair rode I,
Their armed lines of marching men
In squadrons passed me by.
No pipe did hum, no battle drum
Did sound its loud tattoo
But the Angelus' bells o’er the Liffey swells
Rang out in the foggy dew.
Right proudly high in Dublin town
Hung they out a flag of war.
'Twas better to die 'neath an Irish sky
Than at Suvla or Sud el Bar.
And from the plains of Royal Meath
Strong men came hurrying through;
While Brittania’s Huns with their long-range guns
Sailed in through the foggy dew.
The bravest fell, and the requiem bell
Rang mournfully and clear
For those who died that Easter-tide
In the springing of the year.
While the world did gaze with deep amaze
At those fearless men but few
Who bore the fight that freedom’s light
Might shine through the foggy dew.
And back through the glen I rode again
And my heart with grief was sore
For I parted then with valiant men
Whom I never shall see more
But to and fro
In my dreams I go And I kneel and pray for you
For slavery fled
Oh, glorious dead
When you fell in the foggy dew
Songtekstvertaling
♪ As down the glen one Paasmorn ♪
Naar een kermis Reed I,
Hun gewapende linie van marcherende mannen
In eskaders passeerde me.
Geen pijp neuriede, geen strijdtrommel
Klonk zijn luide tattoo
Maar de klokken van Angelus over de Liffey zwellen
Belde uit in de mistige dauw.
Hoog in de Stad Dublin
Ze hebben een oorlogsvlag uitgehangen.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht
Dan in Suvla of Sud El Bar.
En van de vlakten van de Koninklijke Meath.
Sterke mannen kwamen haastig door;
Terwijl Brittania ' s Hunnen met hun lange-afstands geweren
Voer binnen door de mistige dauw.
De dapperste viel, en de requiem bel
Luid en duidelijk
Voor degenen die dat Easter-tide stierven
In de lente van het jaar.
Terwijl de wereld keek met diepe verbazing
Op die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg de strijd die vrijheid ' s licht
Zou kunnen schijnen door de mistige dauw.
En terug door de glen reed ik weer
En mijn hart van verdriet was pijnlijk
Want ik scheidde toen met dappere mannen.
Die ik nooit meer zal zien.
Maar heen en weer
In mijn dromen ga ik en kniel en bid voor jou
Voor slavernij gevlucht
Oh, glorieuze dood
Toen je in de mist viel