The Chemodan — Запах урбана songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Запах урбана" van The Chemodan.
Songteksten
Это Урбан, он даёт тебе подарки. Радуешься, как ребенок новой поставке.
И монотонность дней хоть убей, но все же краше, когда провоцируешь ты в легких
кашель.
Это Урбан, он даёт тебе подарки. Радуешься, как ребенок новой поставке.
И монотонность дней хоть убей, но все же краше, когда провоцируешь ты в легких
кашель.
Запах Урбана, пропитал все стены нам. Постепенно становятся твердыми вены.
Но, сейчас не время, парень, мой взгляд и так напален.
Ты со стеклянными глазами и во рту вкус стали.
Остроконечные проникают в организм. Если завис, то вниз. Если упал, то скис.
Это — жизнь, если виновен, то на бис. В принципе преград нет, то снова вниз.
В пластмассовый квадрат загружай свой мозг, и предупреждал Минздрав — попросишь
снова дозу.
Это бес цвета, но имеет вкус. Улица питает слабость к робким и трусам.
Смысла стало больше и мой сплит не станет тоньше. Через красные глаза я вижу
лучше.
Все довольны. В принципе, все, как и надо: глупые смеются, у умных — правда.
Дым Урбана, я убран на… Разорван на куски и выкинут в урну на…
Мне дурно да. Это минус и плюс, и мы кололись, но продолжали гладить кактус.
Толкать на улицах каши — дело пустое. Деревья умирают стоя.
Моральные устои — отстой, тема избита. Ты всего еще одна надпись на куске
гранита.
Падали слезы Риты на шприцы и иголки, а я отделался легким испугом и легким.
Пока толпа качала молчал, ведь в конце концов — это начало начал.
Когда-то 22 года назад дунул, папа виноват, папа недоплюнул.
Теперь сынуля, не веря в деда мороза и прочую лажу, покупает на улицах кашель.
Пачка Беломора балтийского канала, и немолодая девушка Алла, что когда-то
канала.
Каждый день молчал говорящий клен, он прятал скелеты в шкафу, но не знал их имен.
Это Урбан, он даёт тебе подарки. Радуешься, как ребенок новой поставке.
И монотонность дней хоть убей, но все же краше, когда провоцируешь ты в легких
кашель.
Это Урбан, он даёт тебе подарки. Радуешься, как ребенок новой поставке.
И монотонность дней хоть убей, но все же краше, когда провоцируешь ты в легких
кашель.
Songtekstvertaling
Dit is urban, je geschenken geven. Je bent als kind blij met een nieuwe levering.
En de eentonigheid van dagen hoewel doden, maar nog mooier als je provoceert in de longen
hoest.
Dit is urban, je geschenken geven. Je bent als kind blij met een nieuwe levering.
En de eentonigheid van dagen hoewel doden, maar nog mooier als je provoceert in de longen
hoest.
De geur van de stad doordrong alle muren voor ons. Geleidelijk worden de aderen hard.
Maar nu is niet het moment, jongen, mijn blik staat al in brand.
Je hebt glazen ogen en een voorproefje van staal in je mond.
Wees erop om het lichaam in te gaan. Als het vast zit, is het naar beneden. Als het viel, werd het zuur.
Dat is het leven, zo niet schuldig, dan een toegift. In principe zijn er geen obstakels, dan weer omlaag.
Op een plastic plein, laad je hersenen, en het Ministerie van gezondheid gewaarschuwd-u zult vragen
nog een dosis.
Het is een kleurdemon, maar het heeft een smaak. De straat heeft een zwak voor de timide en laffe.
Het is logischer en mijn split wordt niet dunner. Door rode ogen zie ik
hoger.
Iedereen is gelukkig. In principe is alles zoals het hoort: de stomme lach, de smart-de waarheid.
Stedelijke rook, ik ben opgefrist ... in stukken gescheurd en in de vuilnisbak gegooid.…
Ik voel me ziek. Dit is een min en een plus, en we prikten, maar bleven de cactus aaien.
Pap op straat duwen is een lege zaak. Bomen sterven staande.
Moraal is slecht, het onderwerp is afgezaagd. Je bent gewoon een stukje schrijven.
graniet.
Rita ' s tranen vielen op de spuiten en naalden, en ik kreeg een lichte angst en een lichte.
Terwijl de menigte zweefde, want uiteindelijk-dit is het begin van het begin.
Eens 22 jaar geleden heb ik het verknald, mijn vader is schuldig, mijn vader heeft niet genoeg gespuugd.
Mijn zoon, die niet gelooft in de Kerstman en andere rotzooi, koopt een hoest op straat.
Een pakje witte zee Baltische kanaal, en een meisje van middelbare leeftijd Alla dat ooit
kanaal.
Elke dag was de sprekende esdoorn stil; hij verborg de skeletten in de kast, maar wist hun namen niet.
Dit is urban, je geschenken geven. Je bent als kind blij met een nieuwe levering.
En de eentonigheid van dagen hoewel doden, maar nog mooier als je provoceert in de longen
hoest.
Dit is urban, je geschenken geven. Je bent als kind blij met een nieuwe levering.
En de eentonigheid van dagen hoewel doden, maar nog mooier als je provoceert in de longen
hoest.