The Calling — We're Forgiven songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "We're Forgiven" van The Calling.

Songteksten

Camino Palmero
We’re Forgiven
Thanks to phydeaux13@hotmail.com for these lyrics.
Well, I would like to think
The world hasn’t seen
That all the best is still to come,
And I know life ain’t easy.
I pass them sleeping on the streets
Their bloodstained hands and dirty feet
And I can’t ignore them
Any more then I already have
So we laugh, and we smile
and we play our games of sweet denial
But don’t tell me we’re forgiven
If we hold, all our breath
If we kneel right down and just repent
You can’t tell me we’re forgiven
Start with me I cannot lie
When my heart doesn’t follow my eyes
Turn away from all the suffering
That surrounds
Our time on this earth
For some their life has been a curse
I say I’m sorry and I should change
You know it just could be me someday
There’s no way out of here
I don’t want to die, and leave it all behind
Each day part of me disappears
But who am I to judge, what’s been sent from above
We can’t laugh
We can’t smile
When so much just ain’t right
It can’t go on forever…
If we hold, our breath
If we kneel down and repent
You can’t tell me we’re forgiven, no,
You can’t tell me we’re forgiven

Songtekstvertaling

Camino Palmero
Het is ons vergeven.
Dankzij phydeaux13@hotmail.com voor deze teksten.
Nou, ik zou willen denken
De wereld heeft nog niet gezien
Dat al het beste nog moet komen,
En ik weet dat het leven niet makkelijk is.
Ik passeer ze terwijl ze op straat slapen.
Hun bebloede handen en vieze voeten.
En ik kan ze niet negeren.
Meer dan ik al heb
Dus we lachen, en we lachen
en we spelen onze spelletjes van zoete ontkenning
Maar zeg niet dat het ons vergeven is.
Als we vasthouden, al onze adem
Als we knielen en berouw tonen
Je kunt me niet zeggen dat het ons vergeven is.
Begin met mij Ik kan niet liegen
Als mijn hart mijn ogen niet volgt
Wend je af van al het lijden.
Dat omringt
Onze tijd op deze aarde
Voor sommigen was hun leven een vloek.
Ik zeg dat het me spijt en ik moet me omkleden.
Je weet dat ik het op een dag kan zijn.
Er is geen uitweg.
Ik wil niet sterven en alles achterlaten.
Elke dag verdwijnt een deel van mij
Maar wie ben ik om te oordelen, wat is verzonden van boven
We kunnen niet lachen.
We kunnen niet lachen.
Als er zoveel niet goed is
Het kan niet eeuwig doorgaan.…
Als we vasthouden, onze adem
Als we knielen en berouw tonen
Je kunt me niet zeggen dat het ons vergeven is, nee.,
Je kunt me niet zeggen dat het ons vergeven is.