The Broadways — Lake Michigan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lake Michigan" van The Broadways.
Songteksten
let’s go down to the lake and take a swim in toxic waste
i dive in the buildings, soar so high i cannot see the sky
there’s something strange about this big city
i think i can do without this big city life
i’ll move to the mountains and build my own log cabin
and enjoy being alone all by myself
instead of feeling lonely on this crowded train downtown
perhaps it was the industrial revolution that led the way
to the pollution of our planet
that and the evolution of technology
perhaps it couldn’t have been avoided
the paradox of technology is that it may save what we’ve destroyed
but who really cares about having cleaner air
factories roar everyday and poullute the air away
and what about the landfills and the toxic waste
bringing disease to our children, water, and land
when i ride the train sometimes i get a stare
rarely do i get a smile
people are so concerned with their identity
no cares enough to talk as human beings
but how can we find a solution without communication
if it’s become too late for our generation
let’s go down to the lake and take a swim in our mistakes
Songtekstvertaling
laten we naar het meer gaan en zwemmen in giftig afval.
ik duik in de gebouwen, zwem zo hoog dat ik de lucht niet kan zien.
er is iets vreemds aan deze grote stad.
ik denk dat ik zonder dit grote stadsleven kan.
ik verhuis naar de bergen en bouw mijn eigen blokhut.
en geniet ervan om helemaal alleen te zijn.
in plaats van je eenzaam te voelen in deze drukke trein in het centrum
misschien was het de industriële revolutie die de weg leidde.
op de vervuiling van onze planeet
dat en de evolutie van de technologie
misschien was het niet te vermijden.
de paradox van de technologie is dat het kan redden wat we vernietigd hebben.
maar wie geeft er echt om schonere lucht?
fabrieken brullen elke dag en poullen de lucht weg
en hoe zit het met de stortplaatsen en het giftige afval
ziekte brengen aan onze kinderen, water en land
als ik in de trein zit, krijg ik soms een blik.
zelden krijg ik een glimlach
mensen zijn zo bezorgd over hun identiteit.
niemand geeft genoeg om als mens te praten.
maar hoe kunnen we een oplossing vinden zonder communicatie
als het te laat is voor onze generatie
laten we naar het meer gaan en zwemmen in onze fouten.