The Black Leaves — Suicide songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Suicide" van The Black Leaves.

Songteksten

When my life comes to a close
I surely have to ask myself
Was it worth it? Did I do any good?
I hope the answer will be that I did the best I could
I remember my earliest years
A childhood filled with family secrets
That fuelled the anger that later ended in tears
I remember I fell asleep each night
with an open door and a light
always afraid of something that never appeared
But I guessed it might
I guess it’s suicide
I remember how it felt to come of age
My brother died at the time
And it filled me with despair and a violent rage
I remember not being myself anymore
And changing into someone that wasn’t here before
a sudden change that made me feel so very strange
so much I asked my parents if I could change my name
I guess it’s suicide
I remember leaving home
And a newfound freedom that nearly killed me
being out there on my own
I had never felt so alone
I never did have a clue about what I wanted to do
so I decided to kill myself
And I nearly succeeded in doing it too
I guess it’s suicide
What’s left for me?
will the future me by enemy?
Will time turn on it’s side and become a friend of mine?
I guess we’ll see
I guess we’ll see

Songtekstvertaling

Als mijn leven ten einde loopt
Ik moet me toch afvragen:
Was het het waard? Heb ik iets goeds gedaan?
Ik hoop dat het antwoord zal zijn dat ik deed wat ik kon
Ik herinner me mijn vroegste jaren.
Een jeugd vol familiegeheimen
Dat voedde de woede die later eindigde in tranen.
Ik weet nog dat ik elke nacht in slaap viel.
met een open deur en een licht
altijd bang voor iets dat nooit verscheen
Maar ik dacht dat het misschien
Ik denk dat het zelfmoord is.
Ik weet nog hoe het voelde om volwassen te worden.
Mijn broer stierf op dat moment.
En het vulde me met wanhoop en een gewelddadige woede.
Ik herinner me dat ik mezelf niet meer was.
En veranderen in iemand die hier niet eerder was
een plotselinge verandering waardoor ik me zo vreemd voelde.
zoveel dat ik mijn ouders vroeg of ik mijn naam kon veranderen
Ik denk dat het zelfmoord is.
Ik weet nog dat ik het huis verliet.
En een nieuwe vrijheid die me bijna doodde
daar alleen zijn.
Ik had me nog nooit zo alleen gevoeld.
Ik heb nooit geweten wat ik wilde doen.
dus besloot ik zelfmoord te plegen.
En ik was er bijna in geslaagd om het ook te doen.
Ik denk dat het zelfmoord is.
Wat blijft er voor mij over?
zal de toekomstige mij door de vijand?
Zal de tijd aan zijn kant draaien en een vriend van mij worden?
Ik denk dat we wel zullen zien.
Ik denk dat we wel zullen zien.