The Black Dahlia Murder — On Stirring Seas of Salted Blood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On Stirring Seas of Salted Blood" van The Black Dahlia Murder.
Songteksten
Oceans of madness darkened,
Alone on hell she rides,
Lichen, undead, and rotten,
Dripping and dignified.
She combs with violence upon the wailing storm,
This spectral ship of doomed purgation barrels on awry.
On stirring seas of salted blood,
Condemned to forge her sails forevermore,
Enslaved, her hull will never reach the shores
Damning these waters of irony filth
'Neath the stench of crimson winds,
Her sails of flesh betorn.
Red skeletons are oaring,
The plasma stains their bones.
Her rusting cannons fire blindly in the mist,
This haunted vessel lost and damned,
The prisoners of her endless quest.
A burial at ancient sea that cannot rest in fucking peace,
The crew of wraithlike revenants merely seek peace and reverence from
purgatorial permanence.
Their cursed bondage has no end,
On they ride through the throes of endless night
Her will never dies,
The compass pointing straight to hell,
And that is where they’re going.
Beaten by curling waves of red,
The storm,
No signs of slowing now.
On stirring seas of salted blood,
Condemned to forge her sails forevermore,
Enslaved, her hull will never reach the shores
Damning these waters of irony filth
Scabbed with the blood of ones they have killed,
The ghosts of war must soldier on.
Songtekstvertaling
Oceanen van waanzin verduisterd,
Alleen in de hel rijdt ze,
Korstmossen, ondoden en rotte,
Druipend en waardig.
Ze kamt met geweld op de klaagstorm,
Dit spectrale schip van verdoemde zuiveringsvaten op een dwaalspoor.
Op roerzeeën van gezouten bloed,
Veroordeeld om voor altijd haar zeilen te smeden,
Als slaaf zal haar romp nooit de kust bereiken.
Het verdoemen van deze wateren van ironie vuiligheid
'Neath the stank of crimson winds,
Haar zeilen van vlees betorn.
Rode skeletten zijn aan het brullen.,
Het plasma maakt vlekken op hun botten.
Haar roestende kanonnen vuren blindelings in de mist.,
Dit spookschip is verloren en verdoemd.,
De gevangenen van haar eindeloze zoektocht.
Een begrafenis op oude zee die niet in vrede kan rusten.,
De bemanning van wraithlike teruggekeerden zoekt alleen vrede en eerbied van
purgatoriale duurzaamheid.
Hun vervloekte slavernij heeft geen einde.,
Op ze rijden door de stuipen van de eindeloze nacht
Ze zal nooit sterven.,
Het kompas dat recht naar de hel wijst,
En daar gaan ze heen.
Verslagen door krulgolven van rood,
Storm,
Geen tekenen van vertraging nu.
Op roerzeeën van gezouten bloed,
Veroordeeld om voor altijd haar zeilen te smeden,
Als slaaf zal haar romp nooit de kust bereiken.
Het verdoemen van deze wateren van ironie vuiligheid
Geschaafd met het bloed van degenen die ze gedood hebben.,
De geesten van de oorlog moeten doorgaan.