The Black Dahlia Murder — Necropolis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Necropolis" van The Black Dahlia Murder.
Songteksten
Father I know that you’ve witnessed a darkness in me Twas spawned in shadows of the old gallow’s tree
I’m but a sad depraved reflection of our inhumanity
The warped exaggeration of the lost and darkest of dreams
Bring forth a wrath of cleansing fire
Here now in mankind’s bleakest hour
Born of a casket I’m the heir to a corpse
I’ve eyes that see maggots through the thin flesh they bore
I shall bloody my hands til the last breath be torn from me So blindly we walk the winds of these plaged streets
Dead the once feeling part of me
O lord divine please break this silence
Destroy your race of faceless liars
At the edge of existence
We the clays of intention have ripened in your image
Ah the binds of tradition
Your archaic deception numbs our empty beings
City that stands on a million graves
In a world full of hatred to fear enslaved
Countless the dead slaughtered in your name
Not a utter of your voice have you once repaid
No above no below just a man letting go When all my earthly desire is disowned
No screaming sirens should sound
No revelations profound
Simply lowered into the ground
That’s just what I’ll be dead in the dirt
So blindly we walk the winds of these plagued streets
Dead the once feeling park of me Bring forth a wrath of cleansing fire
Here now in mankinds bleakest hour
O lord divine please break this silence
Destroy your race of faceless liars
Necropolis
Songtekstvertaling
Vader, Ik weet dat u getuige was van een duisternis in mij ... die ontstond in de schaduw van de oude galgenboom.
Ik ben maar een verdorven weerspiegeling van onze onmenselijkheid.
De verdraaide overdrijving van de verloren en donkerste dromen
Breng een Toorn van zuiverend vuur.
Hier in het somberste uur van de mensheid
Geboren uit een kist ik ben de erfgenaam van een lijk
Ik heb ogen die maden zien door het dunne vlees dat ze droegen.
Ik zal mijn handen bloeien tot de laatste adem zo blind van me wordt afgerukt dat we de wind van deze geplooide straten lopen
Dood het ooit gevoelde deel van mij
Heer divine, verbreek deze stilte.
Vernietig je ras van gezichtsloze leugenaars.
Aan de rand van het bestaan
Wij de intentieverklaringen zijn rijpt naar uw beeld
Ah de banden van de traditie
Jouw archaïsche bedrog verdooft onze lege wezens.
Stad die op een miljoen graven staat
In een wereld vol haat om te vrezen tot slaaf gemaakt
Ontelbare doden afgeslacht in jouw naam
Geen woord van je stem heb je ooit terugbetaald
Nee boven Nee beneden gewoon een man die loslaat als al mijn aardse verlangen verstoten is
Geen schreeuwende sirenes horen te klinken.
Geen diepe openbaringen
Gewoon neergelaten in de grond
Dat is precies wat ik dood zal zijn in de modder.
Zo blind lopen we door de wind van deze geplaagde straten
Dood het ooit gevoelde park van Mij brengt een Toorn van zuiverend vuur voort
Hier nu in Mankin ' s bleakest uur
Heer divine, verbreek deze stilte.
Vernietig je ras van gezichtsloze leugenaars.
Necropolis