The Black Dahlia Murder — Everything Went Black songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Everything Went Black" van The Black Dahlia Murder.
Songteksten
Crawling the walls through every crack and crevice
teems blackness washing over the windowpanes painting the buildings in between
creeping down the alley ways consuming every street
soundless swarm of nothingness sure to doom us all
pulling screaming earthlings into its toothless jaws
endlessly beginning spreading with no sign of stop
horror of horrors truly maddening in size
running just prolongs the end inevitably it strides
where has it come from? how can it be stopped?
so quickly we’re to meet our end our empire we have lost
karmatic Armageddon no religion could foresee
a planet once forsaken not even a memory
streetlights bend into the void cars enveloped whole
darkness deeper than a blindman’s sleep soon to paint the world
insatiable its hunger it drinks the sea without a belch
stretching to the other side where it is sure to meet itself
unearthly vacuum devouring the hourglass now empty
its time to say goodbye watching your life flash before mortal eyes
terror fills your heart screams of anguish greet your ears
living death voracious insidious impervious to damage we are slaughtered as if lambs.
Songtekstvertaling
Door elke scheur en spleet kruipen.
het wemelt van de duisternis die over de ramen wast en de gebouwen tussenin schildert.
sluipend door het steegje, elke straat verorberen.
een zwerm van niets die ons allemaal zal verdoemen.
schreeuwende aardlingen in zijn tandeloze kaken trekken
eindeloos beginnen zich te verspreiden zonder teken van stop
horror of horrors truly maddening in size
rennen verlengt het einde onvermijdelijk.
waar komt het vandaan? Hoe kan het gestopt worden?
zo snel dat we ons einde bereiken ons rijk hebben we verloren
karmatic Armageddon geen religie kon voorzien
een planeet die ooit verlaten is, zelfs geen herinnering.
straatlantaarns buigen in de lege auto ' s in hun geheel
duisternis dieper dan de slaap van een blinde om de wereld te schilderen
onverzadigbaar zijn honger drinkt hij de zee zonder een boer
zich uitstrekken naar de andere kant waar het zich zeker zal ontmoeten
onaardse vacuüm verslindt de zandloper nu leeg
het is tijd om afscheid te nemen en je leven te zien flitsen voor sterfelijke ogen.
angst vult je hart gegil van angst groet je oren
de levende dood is verraderlijk en ongevoelig voor schade. we worden afgeslacht als lammeren.