The Banner — Sphrenia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sphrenia" van The Banner.
Songteksten
Nothing is real
i see their shadows in the day
i hear the voices and they call my name
i know the demon by her eyes
the ice blue daggers stab
i see the liars with no face
they walk beside while they play their games
i know they’re laughing at my fate
there is no escaping is what they say
i read the writing the on the wall
they leave their poison for me, its not too far
they lead me further down the hall
the doors are open for me, its not too far
sunset.
its getting harder just to see what is real,
this f**king nightmare i feel or what she sends when i wake
i cant tell if its my heart or the hate
im not sure whats ok are these friends that i see or something crueler for me?
its all her
i cannot see whats left for me only the horror that comes to haunt the day
i cannot feel whats real in me just phantom pain for a heart decayed
i will live forever among these mirrored walls
i will pull the curtain from where my tormentor calls
ill stalk the pale faces whose brought me to my knees
ill grasp her thin white neck as she laughs at me
Songtekstvertaling
Niets is echt.
ik zie hun schaduwen in de dag
ik hoor de stemmen en ze roepen mijn naam
ik ken de demon aan haar ogen.
de ijsblauwe dolken steken
ik zie de leugenaars zonder gezicht.
ze lopen naast elkaar terwijl ze hun spelletjes spelen.
ik weet dat ze lachen om mijn lot.
er is geen ontkomen aan wat ze zeggen.
ik heb de tekst op de muur gelezen.
ze laten hun gif voor mij achter, het is niet te ver.
ze leiden me verder door de hal.
de deuren staan voor me open, het is niet te ver.
zonsondergang.
het wordt steeds moeilijker om te zien wat echt is.,
deze nachtmerrie van de koning voel ik of wat ze stuurt als ik wakker word
ik weet niet of het mijn hart of de haat is.
ik weet niet zeker wat goed zijn deze vrienden die ik zie of iets wreeders voor mij?
zij is het.
ik kan niet zien wat er nog voor me over is. alleen de horror die op de dag komt spoken.
ik kan niet voelen wat echt is in mij alleen maar fantoompijn voor een gebroken hart
Ik zal voor altijd tussen deze gespiegelde muren leven.
ik trek het gordijn van waar mijn kwelgeest roept
ik stalk de bleke gezichten wiens me op mijn knieën bracht
ik pak haar dunne witte nek als ze me uitlacht.