The Autumn Offering — Venus Mourning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Venus Mourning" van The Autumn Offering.
Songteksten
Leaving trails of my convictions
Your words eat me alive
Or merely kill my will to go on
Her sweat
It tastes of contempt
How I hate you for your beauty
Your lips taste of poison
Breathing lies on to your skin
Rip me open
In moments of epiphanies
I won’t condemn you tonight
Nothing I have ever said to you
Could bring me back to your life
So Ill re-collect the lies you whispered
My hearts on fire
So discarded
Thrown to the starving wolves
By the hand of Venus
I should have left you there
Too pretty to waste
Too soft on my lips
Too sweet not to taste
I can’t see it as anything but tragic
Drenched in sorrow
Lighting highway fires
I’m tasting dissonance inside a moment
I’d cut out my heart and bleed without yo All we love will leave us All that’s gold will rot and wither
As we melt away to nothing
We won’t be remembered
In her eyes are dying embers
So many tears for fading beauty
When my hand was reaching
I could count on her for giving in Why can’t you just forgive me?
Rip me open
In moments of epiphanies
I won’t condemn you tonight
Nothing I have ever said to you
Could bring me back to your life
As I was the seasons
Changing
The dying leaves fall without you
Songtekstvertaling
Sporen achterlaten van mijn overtuigingen
Jouw woorden vreten me levend op.
Of gewoon mijn wil om door te gaan doden.
Haar zweet
Het smaakt naar minachting.
Ik haat je voor je schoonheid.
Je lippen smaken naar vergif.
Ademhaling ligt op je huid
Scheur me open.
In momenten van openbaring
Ik zal je vanavond niet veroordelen.
Niets wat ik ooit tegen je heb gezegd.
Kan me terugbrengen naar je leven
Ik verzamel de leugens die je fluisterde.
Mijn hart in vuur en vlam
Zo weggegooid
Voor de hongerige wolven gegooid
Door de hand van Venus
Ik had je daar moeten laten.
Te mooi om te verspillen.
Te zacht op mijn lippen
Te zoet om niet te proeven
Ik zie het alleen maar als tragisch.
Doordrenkt van verdriet
Branden op de snelweg
Ik proef dissonantie binnen een moment.
Ik zou mijn hart eruit snijden en bloeden zonder jou alles waar we van houden zal ons verlaten al het goud zal rotten en verwelken
Als we wegsmelten tot niets
We zullen niet herinnerd worden.
In haar ogen zijn stervende vlammen.
Zoveel tranen voor vervaagde schoonheid
Toen mijn hand reikte.
Ik kan op haar rekenen dat ze toegeeft Waarom kun je me niet gewoon vergeven?
Scheur me open.
In momenten van openbaring
Ik zal je vanavond niet veroordelen.
Niets wat ik ooit tegen je heb gezegd.
Kan me terugbrengen naar je leven
Zoals ik de seizoenen was
Veranderend
De stervende bladeren vallen zonder jou.