The Autumn Offering — Narcoisis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Narcoisis" van The Autumn Offering.
Songteksten
Submit to the numbness of narcotic sleep
It dulls my eyes and dilates under the expanse of grey skies
The dark comes to surface
In my dreams the world burns
Falling like prisms
Turned numb to the pain
Like my father spit on me Tell me how worthless I am As daylight filters leaves
She wept so many tears for me Of desperation
Forgive me father
Forsaken have been left to die
The walking dead surround me The hubris of our shame
Sleepwalkers and the lemmings of modern day
…and I’m sorry I always pushed you away
Please let me go Cradled in its grip with a gun up to my head
Stomach aches
Skin is white
I’m always back for more
You wanted to live
Time lapsed while I couldn’t breathe (couldn't breathe)
Inspiration has died (you cannot open my eyes)
…and nothing makes me feel alive
(for years of the torment left covered in shame)
Time lapsed while I couldn’t breathe
(cut from your pride, born from your pain)
As we slowly fade away
In the end your all buried to me If callous hearts collide
Could I re-open the wounds left scarred?
To let those emotions bleed
Of the ghost that’s left of me
Songtekstvertaling
Geef je over aan de verdoving slaap.
Het verdooft mijn ogen en verwijdt zich onder het uitspansel van de grijze lucht.
Het duister komt naar boven
In mijn dromen brandt de wereld
Vallen als prisma ' s
Verdoofd door de pijn
Zoals mijn vader op me spuugde vertel me hoe waardeloos Ik ben als dagfilters bladeren
Ze huilde zoveel tranen voor mij van wanhoop.
Vergeef me, vader.
Verlaten zijn achtergelaten om te sterven
De wandelende doden omringen me de overmoed van onze schaamte
Slaapwandelaars en de lemmingen van de moderne tijd
... en het spijt me dat ik je altijd wegduwde
Laat me alsjeblieft in z 'n greep gaan met een pistool tegen m' n hoofd.
Buikpijn
De huid is wit
Ik ben altijd terug voor meer
Je wilde leven.
De tijd verviel terwijl ik niet kon ademen (kon niet ademen)
Inspiratie is gestorven (je kunt mijn ogen niet openen)
... en niets geeft me het gevoel dat ik leef
(voor jaren van de bestraffing bedekt met schaamte))
De tijd verviel terwijl ik niet kon ademen.
(afgesneden van uw trots, geboren uit uw pijn)
Terwijl we langzaam vervagen
Uiteindelijk zijn jullie allemaal voor mij begraven als harteloze harten botsen.
Kan ik de wonden opnieuw openen?
Om die emoties te laten bloeden
Van de geest die over is van mij