The Ataris — The Hero Dies in This One songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Hero Dies in This One" van The Ataris.
Songteksten
As I leave here today, apartment 108
I’ll always keep you in my heart.
Anderson is cold tonight,
The leaves are scattered on the ground.
I miss the seasons,
And the comfort of your smile.
Sometimes this all feels like a dream.
I’m waiting for someone to just wake me up,
From this life.
As I look out at these fairgrounds,
I remember how our family split apart.
I don’t think I ever told you,
But I know you always did your best.
And the hard times,
They only made us stronger.
As I sit here all alone,
I wonder how I’m suppose to carry on when you’re gone.
I’ll never be the same without you,
I love you more then you will ever know.
So maybe now you finally know.
Sometimes we’re helpless and alone,
But you can let it keep you weighted down.
You must go on.
Do you ever feel like crying?
Do you ever feel like giving up?
I raise my hands up towards the sky,
I say this prayer for you tonight,
Because nothing is impossible.
As I sit here all alone,
I wonder how I’m suppose to carry on when you’re gone.
I’ll never be the same without you,
I love you more then you will ever know.
So maybe now you finally know.
Sometimes we’re helpless and alone,
But you can let it keep you weighted down.
You must go on.
(The hardest part isn’t finding what we need to be, it’s being content with who
we are.)
Stay who you are.
You must go on.
Stay who you are.
Songtekstvertaling
Als ik hier vandaag vertrek, appartement 108
Ik zal je altijd in mijn hart houden.
Anderson heeft het koud vanavond.,
De bladeren liggen verspreid over de grond.
Ik mis de seizoenen.,
En het comfort van je glimlach.
Soms voelt dit allemaal als een droom.
Ik wacht tot iemand me wakker maakt.,
Van dit leven.
Als ik naar deze kermissen kijk,
Ik weet nog hoe onze familie uit elkaar ging.
Ik denk niet dat ik het je ooit verteld heb.,
Maar ik weet dat je altijd je best deed.
En de moeilijke tijden,
Ze maakten ons alleen maar sterker.
Terwijl ik hier helemaal alleen zit,
Ik vraag me af hoe ik verder moet gaan als jij weg bent.
Ik zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou.,
Ik hou meer van je dan je ooit zult weten.
Misschien weet je het nu eindelijk.
Soms zijn we hulpeloos en alleen.,
Maar je kunt het je laten verzwaren.
Je moet doorgaan.
Heb je ooit zin om te huilen?
Heb je ooit zin om op te geven?
Ik steek mijn handen omhoog naar de hemel,
Ik bid vanavond voor je.,
Omdat niets onmogelijk is.
Terwijl ik hier helemaal alleen zit,
Ik vraag me af hoe ik verder moet gaan als jij weg bent.
Ik zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou.,
Ik hou meer van je dan je ooit zult weten.
Misschien weet je het nu eindelijk.
Soms zijn we hulpeloos en alleen.,
Maar je kunt het je laten verzwaren.
Je moet doorgaan.
(Het moeilijkste deel is niet vinden wat we moeten zijn, het is tevreden zijn met wie
dat zijn we.)
Blijf wie je bent.
Je moet doorgaan.
Blijf wie je bent.