The Amity Affliction — Stairway To Hell songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stairway To Hell" van The Amity Affliction.
Songteksten
For so many years I held my breath for you
Held under what became the ocean
Struggling to find footing on what became the ocean floor
And now, as I reflect on what became my foundation
Who am I to say the grass was ever greener
Where my own feet struck the earth?
And that the fields, they seem much neater
On my own side of the fence
And who am I to question why you took the path you took?
And who the fuck am I to open this closed book?
But the pages just keep turning, turning
And my pen just won’t run dry
But my eyes they won’t stop burning
And yet you still have no reply
I guess that in a way
It had to be like this
And I guess that in a way
I’m glad it turned out like it did
Because I couldn’t stand your sight if I ran into you tonight
And if you died right now I just don’t think
I’d have too much to say tonight
And who am I to say the grass was ever greener
Where my own feet struck the earth?
And that the fields, they seem much neater
On my own side of the fence
And who am I to question why you took the path you took?
And who the fuck am I to open this closed book?
But the pages just keep turning, turning
If you hear this just forget it If you hear this just forget it…
Oh!
«Beating me wouldn’t mean anything now, I’m all through»
«All I want is to earn your respect
How am I meant to do that if you won’t fight me?»
«Maybe you shoulv’e thought of that
Before you sucked at being a man your whole life»
«Oh my god, I hate you so much
I just wanna smash your face in»
«Too late, I’m a dead man…»
Songtekstvertaling
Voor zoveel jaren hield ik mijn adem in voor jou.
Gehouden onder wat de oceaan werd
Worstelen om voet te vinden op wat de oceaanbodem werd
En nu, als ik nadenk over wat mijn stichting werd
Wie ben ik om te zeggen dat het gras altijd groener was
Waar mijn eigen voeten de aarde raakten?
En dat de velden, ze lijken veel netter
Aan mijn eigen kant van het hek
En wie ben ik om te vragen waarom je het pad nam dat je nam?
En wie ben ik om dit gesloten boek te openen?
Maar de pagina ' s blijven draaien, draaien
En mijn pen zal niet opdrogen.
Maar mijn ogen blijven branden.
En toch heb je nog steeds geen antwoord
Ik denk dat op een bepaalde manier
Het moest zo zijn.
En ik denk dat op een bepaalde manier
Ik ben blij dat het zo is gelopen.
Want ik kon je niet uitstaan als ik je vanavond tegenkwam.
En als je nu zou sterven denk ik niet
Ik heb vanavond te veel te zeggen.
En wie ben ik om te zeggen dat het gras altijd groener was
Waar mijn eigen voeten de aarde raakten?
En dat de velden, ze lijken veel netter
Aan mijn eigen kant van het hek
En wie ben ik om te vragen waarom je het pad nam dat je nam?
En wie ben ik om dit gesloten boek te openen?
Maar de pagina ' s blijven draaien, draaien
Als je dit hoort, vergeet het dan.…
Oh!
"Mij verslaan zou nu niets meer betekenen, Ik ben er klaar mee»
"Alles wat Ik wil is je respect verdienen
Hoe moet ik dat doen als je niet tegen me Vecht?»
"Misschien moet je daaraan denken
Voordat je je hele leven een man kon zijn»
"Oh mijn god, Ik haat je zo erg
Ik wil je gewoon in elkaar slaan.»
"Te laat, ik ben ten dode opgeschreven…»