The Amity Affliction — Snitches Get Stitches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Snitches Get Stitches" van The Amity Affliction.
Songteksten
I can say firmly;
none of them knew the colour of the sky (colour of the sky)…
imagine if we were lost at sea;
not a single lip would move, to reveal the stars to me.
I am so… I am so… I am so… I am so… I am so
I am so lost amongst a sea of desperation
that these milky clouds fail to shine their light
on the path I know I’m meant to take.
the path I know I’m meant to take.
Loose lips sink ships and where were you when the sun went down
and our bows filled with lies?
Loose lips sink ships and where were you when the stern broke in two?
I was left with nothing to hold onto.
No one knew the colour of the sky,
no one knew where, or how, or why
cement my thoughts to my ankles and cast me overboard
the liar, the wretch, the failed.
Cement my… Cement my… Cement my… Cement my Cement my failures throw me overboard;
I’ll stare skyward try to remember that, I don’t blame them.
I don’t blame them… I don’t blame them… I don’t blame them…
I don’t blame them
Loose lips sink ships and where were you when the sun went down
and our bows filled with lies?
Loose lips sink ships and where were you when the stern broke in two?
I was left with nothing to hold onto
They could never see the true colour of the sky…
wistful and lonely, caught on my own
my sky is the only, my sky, oh so lonely.
Songtekstvertaling
Ik kan het goed zeggen.;
geen van hen kende de kleur van de hemel)…
stel je voor dat we verloren waren op zee.;
geen enkele lip zou bewegen, om de sterren aan mij te onthullen.
Ik ben zo ... Ik ben zo... Ik ben zo... Ik ben zo... Ik ben zo ...
Ik ben zo verloren in een zee van wanhoop.
dat deze melkwolken hun licht niet schijnen
op het pad dat ik moet nemen.
het pad dat ik moet nemen.
Losse lippen laten schepen zinken en waar was je toen de zon onderging
en onze bogen gevuld met leugens?
Losse lippen laten schepen zinken en waar was je toen de achtersteven in tweeën brak?
Ik had niets om me aan vast te houden.
Niemand kende de kleur van de hemel,
niemand wist waar, hoe of waarom.
bind mijn gedachten vast aan mijn enkels en gooi me overboord
De Leugenaar, de ellendeling, de mislukkeling.
Cement mijn Cement mijn Cement mijn Cement mijn falen gooi me overboord;
Ik zal naar skyward staren om dat te onthouden, Ik neem het ze niet kwalijk.
Ik neem het ze niet kwalijk.…
Ik neem het ze niet kwalijk.
Losse lippen laten schepen zinken en waar was je toen de zon onderging
en onze bogen gevuld met leugens?
Losse lippen laten schepen zinken en waar was je toen de achtersteven in tweeën brak?
Ik had niets om me aan vast te houden.
Ze konden nooit de ware kleur van de hemel zien.…
weemoedig en eenzaam, gevangen in mijn eigen
mijn hemel is de enige, Mijn hemel, oh zo eenzaam.