The Airborne Toxic Event — Wishing Well songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wishing Well" van The Airborne Toxic Event.
Songteksten
Standing on a bus stop
Feeling your head pop
Out in the night
In the kind of night
Where you want to be out
On the street, on the street
Crawling up the walls
Like a cat in heat
And the air is thin
And it blows through your skin
And you feel like something
Is about to begin
But you don’t know what
And you don’t know when
So you tear at your hair
And you scratch at your skin
You wanna run away, run away
Just get on the fucking train and leave today
And it doesn’t matter where you spend the night
You just might end up somewhere in a fight, in a fight
Or caught in your room in a concrete shell
Fighting all alone, with yourself, with yourself
And you just wanna feel like a coin that’s been tossed
In a wishing well, a wishing well
A wishing well, a wishing well
Well you’re tossed in the air
And you fell and you fell
Through the dark blue waters
Where you cast your spell
Like you were just a wish that could turn out well
So you stand on the corner
Where the angels sit
And you think to yourself,
«This is it, this is it This is all that I have
All I can stand
Is this air in my lungs
And this coin in my hand
That you tossed in the air
And I fell, and I fell
All the way to the bottom
Of the well, of the well.»
Like those soft little secrets
That you tell, that you tell
To yourself when you think
No one’s listening too well
And the walls spin
And you’re paper-thin
From the haze of the smoke
And the mescaline
The sweat of your brow
Under unmade sheets
In your ear with the noise
From the darkened streets
Where you ran far and wide
You screamed, you cried
You thought suicide was an alibi
But you were always a mess
You were always aloof
Yeah, it’s awful, I guess
But it’s the awful truth
It was true from the first
To the last words that she read
And she emerged from the dark
Like a ghost in my head
She said, «I haven’t forgot
Any words that you said
I just stare at the clocks
And I cry in my sleep
And I tear up your letters
And I burn them in heaps
And I gather the ashes
In that hole in the ground
Where we fell»
Songtekstvertaling
Op een bushalte staan
Je hoofd voelen ploppen
Buiten in de nacht
In het soort nacht
Waar je wilt zijn
Op straat, op straat
Op de muren kruipen
Als een kat in de hitte
En de lucht is dun
En het blaast door je huid
En je voelt je als iets
Staat op het punt te beginnen.
Maar je weet niet wat
En je weet niet wanneer
Dus je scheurt aan je haar.
En je krabt aan je huid
Als je weg wilt lopen, ren dan weg.
Stap op de trein en Vertrek vandaag.
En het maakt niet uit waar je de nacht doorbrengt
Je eindigt misschien ergens in een gevecht, in een gevecht.
Of gevangen in je kamer in een betonnen omhulsel.
Helemaal alleen vechten, met jezelf, met jezelf
En je wilt je voelen als een munt die is gegooid
In een wensput, een wensput
Een wensput, een wensput
Je wordt in de lucht gegooid.
En je viel en je viel
Door de donkerblauwe wateren
Waar je je spreuk uitspreekt
Alsof je gewoon een wens was die goed kon aflopen.
Dus je staat op de hoek
Waar de engelen zitten
En je denkt bij jezelf,
"Dit is het, dit is het, dit is alles wat ik heb
Alles wat ik kan verdragen
Is deze lucht in mijn longen
En deze munt in mijn hand
Dat je in de lucht gooide
En ik viel, en ik viel
Helemaal tot aan de bodem
Van de bron, van de bron.»
Zoals die zachte kleine geheimen
Dat je vertelt, dat je vertelt
Voor jezelf als je denkt
Niemand luistert te goed.
En de muren draaien
En jij bent dun.
Van de Nevel van de rook
En de mescaline
Het zweet van je voorhoofd
Onder niet-gemonteerde vellen
In je oor met het lawaai
Van de donkere straten
Waar je ver en breed liep
Je schreeuwde, je huilde.
Je dacht dat zelfmoord een alibi was.
Maar je was altijd al een puinhoop.
Je was altijd afstandelijk.
Ja, Het is vreselijk, denk ik.
Maar het is de vreselijke waarheid.
Het was waar vanaf het eerste
Tot de laatste woorden die ze Las
En ze kwam uit het donker.
Als een geest in mijn hoofd
Ze zei:
Alle woorden die je zei
Ik staar naar de klokken.
En ik huil in mijn slaap
En ik verscheur je brieven.
En Ik zal ze in hopen verbranden.
En ik verzamel de as
In dat gat in de grond.
Waar we vielen»