The Airborne Toxic Event — Something You Lost songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Something You Lost" van The Airborne Toxic Event.
Songteksten
She’ll never know
When she tells you goodnight
The fear that you hide
As she lays by your side
When you stand
All the faults of a man
Etched right in your face
Still she lays there in place
How the warmth
Of the garden you sowed
Is the stuff of these bones
Once broken and cold
And you go home
And you sleep in your bed
Feel like your dancing in sync
With the ghosts in your head
And she wakes
You say, «go back to sleep»
You dare never say
The greatest secret you keep
Is that you might be alone
That you might have to run
That the rest of your life
Will be a series of nights
That you spend in your mind
Staring backwards through time
At something you lost
And you’ll never be home
You’ll never be one
Eyes closed in the sun
On a warm day in June
But on the damp dirty floor
Of your wintry cold room
You see her face in the dust
How it fills you up And you say hello
Hello
Please don’t ever leave
Please don’t ever go And you can call me a man
It’s etched right in my face
But it could never span
The endless expanse of space
All around us alone
And just this one small home
One brief moment of time
The only thing I call mine
Is this line that we crossed
And how it came at the cost
Of everything that I lost
Songtekstvertaling
Ze zal het nooit weten.
Als ze je welterusten zegt
De angst die je verbergt
Als ze aan je zijde ligt
Als je staat
Alle fouten van een man
Recht in je gezicht geëtst
Toch ligt ze daar op haar plaats.
Hoe de warmte
Van de tuin die jullie gezaaid hebben
Is het spul van deze botten
Eenmaal gebroken en koud
En jij gaat naar huis.
En je slaapt in je bed.
Voel je als je dans synchroon
Met de geesten in je hoofd
En ze ontwaakt
Je zegt, " Ga maar weer slapen»
Dat durf je nooit te zeggen.
Het grootste geheim dat je bewaart
Is dat je misschien alleen bent
Dat je misschien moet rennen
Dat de rest van je leven
Zal een reeks nachten zijn
Dat je in je hoofd spendeert
Staar achteruit door de tijd
Op iets wat je kwijt bent.
En je zult nooit thuis zijn.
Je zult er nooit een zijn.
Ogen dicht in de zon
Op een warme dag in juni
Maar op de vochtige vuile vloer
Van uw winterse koude kamer
Je ziet haar gezicht in het stof.
Hoe het je vult en je zegt hallo
Hallo
Ga alsjeblieft nooit weg.
Ga alsjeblieft nooit en je mag me een man noemen.
Het is in mijn gezicht geëtst.
Maar het kon nooit overspannen
De eindeloze uitgestrektheid van de ruimte
Alleen om ons heen
En alleen dit kleine huis
Een kort moment
Het enige wat ik de mijne noem.
Is dit de grens die we overschreden hebben?
En hoe het ten koste kwam
Van alles wat ik verloor