The Agonist — Rise And Fall songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rise And Fall" van The Agonist.
Songteksten
This human incompetence and its consequence,
Sub-human intolerance hitting home.
This stupid, old prejudice and its consequence;
civilian rights are not right for all deserve rights, large and small.
Rise and fall.
each breath could be the last
chances have all come and passed.
Why can’t we just shake the urge to end everything?
Property lines slice through the Earth.
The sadden urge to control our surroundings;
Money and time now define the worth as we rise and we fall.
Rise and fall.
each breath could be the last
chances have all come and passed.
Fighting for land to own… and man will always find reasons for war.
Fighting wars yields bitter rewards so let’s contemplate what to fight for.
From the oceans we rise… to the ashes we fall.
All for one… not one for all.
Where do we go when we no longer exist?
Apologies are useless, they’re nothing, they’re important.
To savour the taste of youth and sweet control…
Hierarchical classes split the masses — pray your ranking’s high.
Off — white, low — life, nuisance in a flawless life,
ground underfoot like ashes.
The world’s a fucking gas chamber.
Populations rise and fall.
Songtekstvertaling
Deze menselijke incompetentie en de gevolgen ervan,
Sub-menselijke intolerantie raakt thuis.
Dit stomme, oude vooroordeel en de gevolgen ervan;
burgerrechten zijn niet voor iedereen recht, groot en klein.
Sta op en val.
elke ademhaling kan de laatste zijn.
alle kansen zijn voorbij.
Waarom kunnen we niet gewoon de drang afschudden om alles te beëindigen?
Vastgoedlijnen snijden door de aarde.
De sadden drang om onze omgeving te beheersen;
Geld en tijd definiëren nu de waarde als we stijgen en dalen.
Sta op en val.
elke ademhaling kan de laatste zijn.
alle kansen zijn voorbij.
Vechten om land te bezitten... en de mens zal altijd redenen vinden voor oorlog.
Oorlog voeren levert bittere beloningen op, dus laten we overwegen waar we voor moeten vechten.
Uit de oceanen herrijzen we... tot de as vallen we.
Allen voor één... niet één voor allen.
Waar gaan we heen als we niet meer bestaan?
Excuses zijn nutteloos, ze zijn niets, ze zijn belangrijk.
Om te genieten van de smaak van jeugd en zoete controle…
Hiërarchische klassen splitsen de massa ' s-bid dat uw rangschikking hoog is.
Gebroken wit, laag leven, overlast in een vlekkeloos leven,
aarde onder de voet als AS.
De wereld is een gaskamer.
Populaties stijgen en dalen.