The Agonist — Martyr Art songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Martyr Art" van The Agonist.
Songteksten
Awaken, as from a tormented sleep
With eyes anxiously looking to creep beyond this
Twisted dementia displayed on the walls.
Mysterious mindsets and ink-droplets fall.
Muses take flight in an all out war.
Shall I catch with open hand?
Or let it fall and start again?
Such words burn the skin.
So, enter stage right, might in hand.
Before the micro-cosm, stand.
Display my efforts, after all,
Don’t expect them recognized.
Hourly torture, chaos ignite!
Beauty and art give a sign of life.
But, as Balzac and Hardy profess,
The martyr will burn for her canvas.
Elusive horizon, I’m not a threat.
You see, I’m for some reason always on trial.
Object of detestation -always on trail.
O, Solitude! With thee I dwell!
With thee I dwell in our assiduous, gated hell.
Trivial -this mind and spirit world.
You can’t compare their worth to what is real.
At its best, all the critics must confess,
This work can outlive death -so what is real?
Because I can’t describe
Half the shit I feel inside your crimes.
Targeted intent eviscerating innocence.
I swear I’m not a threat.
Put down your defense.
All I can do is watch in awe…
Feet raking the sand,
Hands bound by molten ire.
As the broad guillotine blade
Sinks into the horizon,
Streams of burning gold burst forth
From ultramarine
Expansive veins and reach towards me,
Lending heat to the air,
As the Earth is sliced in half
And the dividing line approaches.
For every stage turned wonderland,
For every sound turned song,
For every song turned experience,
For every hour drawn long.
Accablées de misère en décembre,
Les muses se baignent en flammes.
Noyées dans l’ombre elles disparaissent,
Attendant le divin peintre de l’Univers, le Soleil.
Songtekstvertaling
Ontwaak uit een gekwelde slaap
Met ogen die angstig kijken om hier voorbij te sluipen
Verwrongen dementie op de muren.
Mysterieuze gedachten en inktdruppels vallen.
Muzen vliegen in een oorlog.
Zal ik met open hand vangen?
Of het laten vallen en opnieuw beginnen?
Zulke woorden verbranden de huid.
Dus, treed het podium rechts op, misschien in de hand.
Voor de microkosmos, sta op.
Laat mijn inspanningen zien.,
Verwacht niet dat ze herkend worden.
Elk uur martelen, chaos ontbranden!
Schoonheid en kunst geven een teken van leven.
Maar, zoals Balzac en Hardy beweren,
De martelaar zal branden voor haar canvas.
Ongrijpbare horizon, ik ben geen bedreiging.
Ik sta altijd terecht.
Voorwerp van haat-altijd op pad.
O, Eenzaamheid! Bij u woon ik.
Met u woon ik in onze ijverige, gedoemde hel.
Triviaal - deze geest en geest wereld.
Je kunt hun waarde niet vergelijken met wat echt is.
Op zijn best moeten alle critici bekennen,
Dit werk kan de dood overleven-dus wat is echt?
Omdat ik niet kan beschrijven
De helft van wat ik voel in jouw misdaden.
Doelgerichte opzet om onschuld te ontmaskeren.
Ik zweer dat ik geen bedreiging ben.
Leg je verdediging neer.
Alles wat ik kan doen is Kijken met ontzag…
Voeten die het zand harken,
Handen gebonden door gesmolten ijzer.
Als de brede guillotine blade
Zinkt in de horizon,
Stromen van gloeiend goud
Van ultramarijn
Uitgestrekte aders en reik naar me toe,
Het uitlenen van warmte aan de lucht,
Als de aarde in tweeën gesneden is
En de scheidslijn nadert.
Voor elke etappe veranderd wonderland,
Voor elk geluid veranderd lied,
Voor elk lied veranderde ervaring,
Voor elk uur lang getrokken.
Accablées de misère en décembre,
Les muses se baignent en flammes.
Noyées dans l ' ombre elles disparaissent,
Begeleider le divin peintre de l ' univers, le Soleil.