Thaurorod — Cursed In The Past songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cursed In The Past" van Thaurorod.
Songteksten
One time he did not know the tales ahead, the war awaiting
His eyes were full of life and his thirsty heart felt only yearning
He walked home through the forrest, wasn’t aware of losing it all
that all he cherished and stood for were to be soon behind.
.And so it rose the seventh moon and silent was the land
then wardrums echoed far from villages out of sight
And so bright was his sword that sought its voice, waiting for battle
the great war that would seal his fate and slay his dreams
And so there was the battle, moon descended and rose again
Trees were burning next to him but still he did not feel the heat
His sword laid on the ground as he walked towards the flames.
And so daylight struck the land not so silent anymore
The wardrums pounding rose in villages, in the night
And there lied his blood-stained blade with body all covered in blood
The signs of battle that sealed his fate, vanquished his soul.
«Swallow your defeat and walk among the stars
Wander through the altar of past, there you shall witness it all
But don’t fall into memories, you can’t have them back
Out of sight, out of mind they say
Still forgetting cannot prevent that which must be
.A Stain in your mind you can’t wash away."
There he stood unknowing where the path would lead
He didn’t grieve as he sat upon his grave
The familiar face crying kneeled next to him
He realised this land was his no more.
.Once it rose the seventh moon and silent was the land
Screams still echo far from villages out of sight
And so cruel were his deeds in battle once upon a time
In battle that did seal his fate and slew his dreams
Songtekstvertaling
Een keer wist hij de verhalen niet, de oorlog die op hem wacht
Zijn ogen waren vol leven en zijn dorstige hart voelde slechts verlangen
Hij liep naar huis door de forrest, wist niet dat hij alles kwijt was.
dat alles wat hij koesterde en waar hij voor stond spoedig achter zou komen.
.En zo steeg het op de zevende maan en stil was het land
toen weerklonk de oorlog ver uit het zicht van de dorpen.
En zo helder was zijn zwaard dat zijn stem zocht, wachtend op de strijd
de grote oorlog die zijn lot zou bezegelen en zijn dromen zou doden
En zo was er de strijd, de maan daalde neer en steeg weer op
De bomen stonden naast hem in brand, maar hij voelde de hitte niet.
Zijn zwaard lag op de grond toen hij naar de vlammen liep.
En zo viel het daglicht op het land niet meer zo stil
De wardrums dreunden in dorpen, in de nacht
En daar lag zijn bloed bevlekte lemmet met lichaam bedekt met bloed.
De tekenen van de strijd die zijn lot bezegelde, overwon zijn ziel.
"Slik je nederlaag in en loop tussen de sterren
Dwaal door het altaar van het verleden, daar zul je getuige zijn van alles.
Maar val niet in herinneringen, je kunt ze niet terug hebben.
Uit het oog, uit het hart zeggen ze
Toch kan het vergeten niet verhinderen dat wat moet worden
.Een vlek in je hoofd die je niet kunt wegwassen."
Daar stond hij onwetend waar het pad zou leiden
Hij rouwde niet toen hij op zijn graf zat.
Het bekende gezicht dat huilde, knielde naast hem.
Hij besefte dat dit land niet meer van hem was.
.Toen het de zevende maan opsteeg en stil was het land
Schreeuwen echo nog steeds ver van de dorpen uit het zicht
En zo wreed waren zijn daden in de strijd eens
In de strijd die zijn lot bezegelde en zijn dromen doodde