Textures — Polars songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Polars" van Textures.
Songteksten
In perfect balance between what was meant and things that are to come.
Fellow member of my kind, cannot control what you don’t understand.
Time is tipping the scales of my judgement.
Steel-plated heart, that once was broken down!
I choose to walk away, because I can’t bare to see things that fall apart.
We used to share one thought.
We used to have a bond.
Lost in a mountain area.
Hear her calling, but no response.
Even machines come looking for me.
This is a morgue.
Silence is obedience.
In here, automated electronic systems keep the pace well, at regulating light
and cooling systems.
As for now, inhere.
Lying there naked, wondering if it’s true:
Am I larger than the sum of my parts?
Engrave a sign in the earth’s crust.
I want to stay longer on this planet.
Things fall apart.
Give me more time for I’ll be worth it.
A vast as say as any highlands, there is still air there.
I am breathing, so I could be there now.
Any form or shape, a motion or disguise, is bound to be an image.
A template-view made to be seen.
Inside-out this situation does not apply!
There can be one.
I will not be scared.
Knowing of the inconsequent complexity, in my appearance, there can’t be none…
«Manifest, for me, you end in Dogma.
Preparation made, silence seeks solution.
Can’t stand the waiting for my soul, deadly sin.
Already stood still, and a while at the location;
Scene of the act, that’s what man calls crime.
But no crime in a war?
The next day I hear her calling again.
Shall I try to establish contact?
For how long could I survive here on my own?
Am I even destined to be here?
And here is maybe all that exists.
I can hear other machines again. Apparatus.
No-one will ever know why you walked away, for it is a secret revealing nature
that tells this tale."
World without end, life of fear.
Worms and flies coming out of my body.
Horrendous decay of the falsening light, for those who try to understand.
A calamity encounter, god-speed propellore.
Meet my other end, wait for a World War.
Hide for a cancer.
I will stay strong by renewal of visions, refreshed by the water.
My pouring with rain, my echo of eternity.
Symmetry seeking a young man, going with whimper.
Sigh/Growth/Decay, all simultaneous actions…
Sanity in thought and it’s patterns, a pure form of logic mixed with emotions,
this pro-life.
Why do I, Earth, exist?
I contain so many forms, would I come out for real…
A quick guide to self-preservation.
Here the body is only a tool.
Dial: R.E.D.E.M.P.T.I.O.N. — Master of my fate.
I harbor no illusions, but I still stand tall.
Forced navigation into fields of trust.
Master of my fate, where will we meet in time?
Gone now, left without the outcry of a demonstration.
Preparation made, the silence seeks solution.
Can’t stand the caller!(color!) Waiting for my soul.
In my stomach I feel an infant growing.
The small child inside of me represents life.
Not capable of making any decisions at all.
I wait and wait for her return…
For those who do not know, the difference between polars:
Unconsciousness, my bless entwined.
Positively, all negative soul…
One fraction of time now represents one day.
The Earths turn, the Moon and planet cycles.
The proximity of a planet left for dead.
Nature will win this war.
Fierce energy-swallowing process.
A peninsula with only one road.
How to visit with a main entrance blocked.
No procedure needed, nor does a formulae exist.
Dark impersonation of enlightenment, due to self-preservation and control.
I still stand tall, peacefully and harsh.
Freedom is a lockdown.
Blinded by the light, it crawls on the floor.
My rhythm upset, seek for a safer harbor…
I know you feel the same, knowing what it’s like.
Up here, high, solitude of stone.
A pile is just for me, and even now, being made, I am nothing.
A total birth of a self-pregnant mother.
Perpetuating behaviour, my outside world, beyond the mirrors.
Can you feel me?
Cause. This. Is. Not. My.
Car-bon-diox-ide!
Conditions, boundaries crossed, layers lost, to become one with Earth.
My tendency to be submerged with all.
One gigantic and twisted entropy.
This is our final distinction.
Songtekstvertaling
In perfecte balans tussen wat bedoeld was en de dingen die komen gaan.
Collega van mijn soort, kan niet controleren wat je niet begrijpt.
De tijd verandert de weegschaal van mijn oordeel.
Met staal bekleed hart, dat ooit was afgebroken!
Ik kies ervoor om weg te lopen, omdat ik niet kan verdragen om dingen te zien die uit elkaar vallen.
We deelden één gedachte.
We hadden een band.
Verloren in een berggebied.
Hoor haar roepen, maar geen reactie.
Zelfs machines komen me zoeken.
Dit is een lijkenhuis.
Stilte is gehoorzaamheid.
Hier houden geautomatiseerde elektronische systemen het tempo goed, bij het reguleren van licht
en koelsystemen.
En voor nu, hier.
Naakt liggen, zich afvragend of het waar is:
Ben ik groter dan de som van mijn delen?
Graveer een teken in de aardkorst.
Ik wil langer op deze planeet blijven.
Dingen vallen uit elkaar.
Geef me meer tijd, Dan ben ik het waard.
Een uitgestrekt gebied als alle hooglanden, is er nog steeds lucht.
Ik adem, dus ik kan er nu zijn.
Elke vorm of vorm, een beweging of vermomming, moet een afbeelding zijn.
Een template-view gemaakt om te zien.
Binnenstebuiten is deze situatie niet van toepassing!
Er kan er een zijn.
Ik zal niet bang zijn.
Wetende van de inconsequente complexiteit, in mijn uiterlijk, kan er geen…
Manifest, voor mij eindig je in Dogma.
Voorbereiding gemaakt, stilte zoekt een oplossing.
Ik kan niet tegen het wachten op mijn ziel, dodelijke zonde.
Al stil gestaan, en een tijdje op de locatie;
Plaats van de daad, dat is wat de mens misdaad noemt.
Maar geen misdaad in een oorlog?
De volgende dag hoor ik haar weer roepen.
Zal ik proberen contact te leggen?
Hoe lang kan ik hier alleen overleven?
Ben ik eigenlijk voorbestemd om hier te zijn?
En hier is misschien alles wat bestaat.
Ik hoor weer andere machines. Apparaat.
Niemand zal ooit weten waarom je wegliep, want het is een geheime onthullende natuur
dat vertelt dit verhaal."
Wereld zonder einde, leven van angst.
Wormen en vliegen komen uit mijn lichaam.
Afschuwelijk verval van het falsening licht, voor degenen die het proberen te begrijpen.
Een ramp, God-speed propellore.
Ontmoet mijn andere kant, wacht op een wereldoorlog.
Verstop je voor kanker.
Ik zal sterk blijven door het vernieuwen van visioenen, verfrist door het water.
Mijn gieten met regen, mijn echo van de eeuwigheid.
Symmetrie op zoek naar een jonge man, gaat met jammeren.
Zucht / groei / verval, alle gelijktijdige acties…
Gezond verstand in gedachten en patronen, een pure vorm van logica gemengd met emoties,
dit pro-leven.
Waarom besta ik, Aarde?
Ik heb zoveel vormen, zou ik echt naar buiten komen…
Een snelle gids voor zelfbehoud.
Hier is het lichaam slechts een hulpmiddel.
R. E. D. E. M. P. T. I. O. N. meester van mijn lot.
Ik koester geen illusies, maar ik sta nog steeds overeind.
Gedwongen navigatie in vertrouwensterreinen.
Meester van mijn lot, waar zullen we elkaar op tijd ontmoeten?
Weg nu, vertrokken zonder de schreeuw van een demonstratie.
De stilte zoekt een oplossing.
Ik kan de beller niet uitstaan.kleur! Wachtend op mijn ziel.
In mijn maag voel ik een kind groeien.
Het kleine kind in mij staat voor het leven.
Helemaal niet in staat om beslissingen te nemen.
Ik wacht en wacht op haar terugkeer.…
Voor degenen die het niet weten, het verschil tussen polars:
Bewusteloosheid, mijn zegen verstrengeld.
Positief, alle negatieve ziel…
Eén fractie van de tijd vertegenwoordigt nu één dag.
De aarde draait, de Maan en de planeet draaien.
De nabijheid van een planeet voor dood achtergelaten.
De natuur zal deze oorlog winnen.
Heftig energieslikproces.
Een schiereiland met maar één weg.
Hoe te bezoeken met een hoofdingang geblokkeerd.
Er is geen procedure nodig en er bestaat ook geen formule.
Duistere imitatie van verlichting, door zelfbehoud en controle.
Ik sta nog steeds hoog, vredig en hard.
Vrijheid is een afsluiting.
Verblind door het licht kruipt het op de grond.
Mijn ritme overstuur, op zoek naar een veiligere haven…
Ik weet dat jij hetzelfde voelt, wetende hoe het is.
Hier, hoog, eenzaamheid van steen.
Een stapel is alleen voor mij, en zelfs nu ik gemaakt ben, ben ik niets.
Een totale geboorte van een zelf-zwangere moeder.
Constant gedrag, mijn buitenwereld, voorbij de spiegels.
Voel je me?
Veroorzaken. Deze. Ligt. Niet. Mijn.
Car-bon-diox-ide!
Voorwaarden, grenzen overschreden, lagen verloren, om één te worden met de aarde.
Mijn neiging om onder te gaan met iedereen.
Een gigantische en verdraaide entropie.
Dit is ons laatste onderscheid.