Tetrafusion — Collage of the Present songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Collage of the Present" van Tetrafusion.
Songteksten
An ordinary life, an ordinary day.
I never knew it any other way.
The time fades away
like the night into the day,
another hour lost, another bill to pay.
The morning washes over me,
circling towards the drain.
I try to keep going, ignoring the pain.
Looking down at myself,
staring fear in the face,
and in the rippling water
I’m being taken from this…
Inner disaster, growing faster in my mind.
I am drifting…
(Thoughts and memories drift away.)
Weigh your future, bury your past.
The time will come when the first are last.
This present moment, reality so unreal,
functionality fading,
don’t understand what I feel.
Where is this going? Can’t recall myself.
No regard for my life,
no regard for my health.
Myself to the left, the world to the right,
I’m not quite ready to give up this fight.
No sense of control, almost like possession.
Distorted consciousness, precious regression.
What is this I feel taking over me?
I’m now somewhere else momentarily.
Where am I — is this real?
Losing touch with myself…
It grips my being and I cannot speak.
Its powerful release leaves me weak.
In silent euphoria, deafening bliss,
captivated by magnificence,
I witness my insignificance.
Everything fades, everything fades…
Inner disaster, growing faster in my mind.
I am drifting…
(Thoughts and memories drift away.)
Weigh your future, bury your past.
The time will come when the first are last.
Songtekstvertaling
Een gewoon leven, een gewone dag.
Ik heb het nooit op een andere manier geweten.
De tijd vervaagt
zoals de nacht in de dag,
nog een uur verloren, nog een rekening te betalen.
De ochtend wast over me heen,
cirkelend naar de afvoer.
Ik probeer door te gaan, de pijn te negeren.
Ik kijk naar mezelf,
starende angst in het gezicht,
en in het stromende water.
Ik word hier weggehaald.…
Innerlijke ramp, die in mijn hoofd sneller groeit.
Ik dwaal af.…
(Gedachten en herinneringen drijven weg.)
Weeg je toekomst, begraaf je verleden.
De tijd zal komen wanneer de eerste voor het laatst is.
Dit huidige moment, de realiteit zo onwerkelijk,
functionaliteit vervaagt,
ik begrijp niet wat ik voel.
Waar gaat dit heen? Ik kan me mezelf niet herinneren.
Geen respect voor mijn leven,
geen respect voor mijn gezondheid.
Mezelf aan de linkerkant, de wereld aan de rechterkant,
Ik ben nog niet klaar om dit gevecht op te geven.
Geen gevoel voor controle, bijna als bezit.
Vervormd bewustzijn, kostbare regressie.
Wat voel ik nu?
Ik ben nu even ergens anders.
Waar ben ik-is dit echt?
Het contact met mezelf verliezen…
Het grijpt mijn wezen en ik kan niet praten.
Zijn krachtige vrijlating maakt me zwak.
In stille euforie, oorverdovende zaligheid,
gefascineerd door magnifiek,
Ik ben getuige van mijn onbeduidendheid.
Alles vervaagt, alles vervaagt…
Innerlijke ramp, die in mijn hoofd sneller groeit.
Ik dwaal af.…
(Gedachten en herinneringen drijven weg.)
Weeg je toekomst, begraaf je verleden.
De tijd zal komen wanneer de eerste voor het laatst is.