Ten — The Quest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Quest" van Ten.
Songteksten
A Legendary knight
A solitary quest
Guides him through the endless mist
Of time that has no end
For she’s shining like a beacon
In his mind as time again
He’s haunted by the one
Whose name is life
For her eyes the bluest sapphires
Can turn a man to stone
Her lips can shame the reddest rose
Her hair the purest gold
It falls cascading flawlessly
On skin as white as snow
For her he’ll search
The barren wastes of time
He turns a page in history
Playing from the score
Of a lover’s staveless symphony
To the one he adores
He sails the seas of mystery
And her flag is on the mast
In his dreams she is first and last
She’s his future, she’s his past
Beyond the icy wastelands
The seas of fire and flame
He came upon a castle wall
Great towers and palacade
As he knew his quest was over
As he held him in her gaze
For this love would set
The battlements ablaze
Across the plains of mystery
Scripted as he goes
Love sustains the infamy
Time only knows
Takes the task within his grasp
When the die is cast
Only now she is first and last
She’s his future, she’s his past
She led to her chamber
She pulled him to her skin
She wrapped herself around him
And her cries were deafening
She realized that there could be
No other only him
For at last someone had touched
What lies within
In a castle on a mountain
He looks upon her face
And every day is everything
Inside her soft embrace
Through their hourglass infinity
As time slips through his hands
He will lose her
Till the final grain of sand
Songtekstvertaling
Een legendarische ridder
Een eenzame zoektocht
Leidt hem door de eindeloze mist
Of time that has no end
Want ze schijnt als een baken
In zijn geest als de tijd opnieuw
Hij wordt achtervolgd door de ene.
Wiens naam is het leven
Voor haar ogen de blauwste saffieren
Kan een man in steen veranderen
Haar lippen kunnen de roodste roos beschamen
Haar haar het zuiverste goud
Het valt feilloos neer.
Op de huid zo wit als sneeuw
Hij zal haar zoeken.
De onvruchtbare tijdverspilling
Hij slaat een bladzijde om in de geschiedenis.
Spelen vanaf de partituur
Van een liefdess symfonie
Aan degene die hij aanbidt
Hij vaart over de zeeën van mysterie
En haar vlag staat op de mast.
In zijn dromen is ze de eerste en laatste
Zij is zijn toekomst, zij is zijn verleden.
Voorbij de ijzige woestenij
De zeeën van vuur en vlam
Hij kwam op een kasteelmuur.
Grote torens en palacade
Terwijl hij wist dat zijn zoektocht voorbij was
Toen hield hij hem in haar ogen.
Want deze liefde zou
De kantelen branden.
Over de vlakten van het mysterie
Geschreven als hij gaat
Liefde houdt de schande in stand
Tijd alleen Weet
Neemt de taak binnen zijn bereik
Wanneer de teerling geworpen wordt
Alleen nu is ze de eerste en laatste.
Zij is zijn toekomst, zij is zijn verleden.
Ze leidde naar haar kamer.
Ze trok hem naar haar huid
Ze wikkelde zich om hem heen.
En haar kreten waren oorverdovend.
Ze realiseerde zich dat er
Alleen hij.
Want eindelijk had iemand aangeraakt
Wat er in zit
In een kasteel op een berg
Hij kijkt naar haar gezicht.
En elke dag is alles
In haar zachte omhelzing
Door hun zandloper oneindigheid
Als de tijd door zijn handen glipt
Hij zal haar verliezen.
Tot de laatste zandkorrel