Teethgrinder — 187 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "187" van Teethgrinder.
Songteksten
After that first kiss.
I could taste the failure on your breath.
You turned out to be.
Just another name on the list of my regrets.
Shut your mouth, your jaw is spilling lies.
Blaming me and naming me.
You’re dead behind your eyes.
Shut your mouth, your jaw is spilling lies.
You’re dead behind the eyes.
I never had a thing for words.
But hands don’t stutter like lips do.
Where were you when I needed you?
Everything you’ve touched turned to dust.
You left me here so I turned away.
All my colors turned to grey.
These words stuck in throats.
Are arrows of false hope.
You’re a waste of flesh.
Constricting thighs and begging eyes.
I never had a thing for words.
But hands don’t stutter like lips do.
Where were you when I needed you?
Everything you’ve touched turned to dust.
You left me here so I turned away.
All my colors turned to grey.
I’m stronger than this but you’re dragging me into the abyss.
An endless nightmare.
Always present but never there.
I started to think.
There is no voice that could breathe hope into that worthless skin you call
home.
I’ve come to resent you.
Would rather walk this earth alone.
From my mind I was you would fade.
Reminded of mistakes I’ve once made.
Giving in turned into giving up.
Songtekstvertaling
Na die eerste kus.
Ik kon het falen van je adem proeven.
Dat bleek je te zijn.
Gewoon een andere naam op de lijst van mijn spijt.
Hou je mond, je kaak morst leugens.
Mij de schuld geven en mij een naam geven.
Je bent dood achter je ogen.
Hou je mond, je kaak morst leugens.
Je bent dood achter je ogen.
Ik heb nooit iets met woorden gehad.
Maar handen stotteren niet zoals lippen doen.
Waar was je toen ik je nodig had?
Alles wat je hebt aangeraakt veranderde in stof.
Je liet me hier achter, dus ik draaide me om.
Al mijn kleuren werden grijs.
Deze woorden blijven in de keel steken.
Zijn pijlen van valse hoop.
Je bent een verspilling van vlees.
Knellende dijen en bedelende ogen.
Ik heb nooit iets met woorden gehad.
Maar handen stotteren niet zoals lippen doen.
Waar was je toen ik je nodig had?
Alles wat je hebt aangeraakt veranderde in stof.
Je liet me hier achter, dus ik draaide me om.
Al mijn kleuren werden grijs.
Ik ben sterker dan dit, maar je sleept me in de afgrond.
Een eindeloze nachtmerrie.
Altijd aanwezig maar nooit daar.
Ik begon na te denken.
Er is geen stem die hoop kan ademen in die waardeloze huid die je noemt
huis.
Ik heb een hekel aan je.
Ik loop liever alleen op deze aarde.
Vanuit mijn gedachten was ik dat je zou vervagen.
Herinnerd aan fouten die ik ooit heb gemaakt.
Opgeven in opgeven.