Taunusheim — Wundenschmiede songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wundenschmiede" van Taunusheim.
Songteksten
Eines Tages ginng ich entlang den Pfad, voll Blut des Waldes Reich.
Kein Fleck von
Unberührter Schönheit mehr, mein Schwert wart stets bereit. Nur mit Trankeskraft
Und Fleischesblut betrat ich Schritt für Schritt den Pfad. Nur bemerkt vom Tier
Des dichten Walds, blieb er aus, der Verrat
Bilder der Heimat aus ferner Zeit, die Heute von Blut gewellt, des Volkes der
Ferne, vom Feinde zur bloßen Erinnerung entstellt
Mein Heer die Gelüste nach Rache
Mein Stolz ist die Waffe, das Schwert
Mein Hass das Gericht, das verachtet
Und jedem Opfer die Gnade verwehrt
Zur selben Zeit nicht weit von dort entrannen wenige dem grausamen Tod, statt
Aus Gnade, durch der Nonnen Wort, solch Grausamkeiten färbt Gras und Augen rot
Klingenreich und durch Hass getrieben wurd' die Flucht zum Kampfeszug. Trotzt
Den Wäldern, denn es sind die der Götter, bereit zu empfangen des Feindes Blut
Gleich wohl wie ich, den überlebenden Mannen gingen auf den Hügelseiten,
kreisten
Ein dieses Volk, das zu zerschlagen suchte, unseren Glauben an Runenzeichen
Unser Heer die Gelüste nach Rache
Unser Stolz ist die Waffe, das Schwert
Unser Hass das Gericht, das verachtet
Und jedem Opfer die Gnade verwehrt
Songtekstvertaling
Op een dag gleed ik over het pad vol bloed van het Bosrijk.
Geen vlek
Meer ongerepte schoonheid, mijn zwaard was altijd klaar. Alleen met toverdrankkracht
En Vleesbloed ging ik stap voor stap het pad binnen. Alleen opgemerkt door het dier
Van het dichte bos, deed hij dat niet, het verraad
Beelden van het thuisland uit verre tijden, vandaag gewreven door bloed, van het volk van
Afstandelijk, verminkt van vijand tot herinnering
Mijn leger het verlangen naar wraak
Mijn trots is het wapen, het zwaard
Mijn haat het oordeel dat veracht
En ontzegde genade aan elk offer.
Tegelijkertijd, niet ver van daar, ontsnappen weinigen aan de wrede dood, in plaats van
Bij genade, bij de nonnen woord, zulke wreedheid kleuren gras en ogen rood
Blade-rijk en gedreven door haat de vlucht naar de strijdmars was. Trotseren
Naar de bossen, want zij zijn de goden, klaar om het bloed van de vijand te ontvangen.
Net als ik, gingen de overlevende mannen naar de zijkanten van de heuvels.,
cirkel
Een van deze mensen die ons geloof in runen symbolen probeerde te verpletteren.
Ons leger het verlangen naar wraak
Onze trots is het wapen, het zwaard
Onze haat het Hof dat veracht
En ontzegde genade aan elk offer.