Татьяна Снежина — Здравствуй, я уже скучаю songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Здравствуй, я уже скучаю" van Татьяна Снежина.
Songteksten
ПИСЬМО
Здравствуй, я уже скучаю.
Я надеюсь, ты узнал
Почерк той, кому случайно
Сердце ты своё отдал.
Здравствуй, я уже на месте.
Я нормально добралась.
Жаль, что мы сейчас не вместе,
Не хватает твоих глаз.
Знаешь, здесь всё по-другому,
Чуть прохладней, чем в Москве.
Очень мерзкая погода,
Я хочу назад, к тебе…
Знаешь, не могу представить,
Что теперь я навсегда
В городе чужом и странном
Буду жить совсем одна.
Буду жить вдали от близких
И испытанных друзей,
Буду жить в Новосибирске,
Узнавать других людей.
А сейчас, хотя и тщетно,
Но стараюсь привыкать
К ностальгии беспросветной
И самой себе не лгать,
Что когда-нибудь случится
В моей жизни светлый день,
И смогу я возвратиться
Под берёз московских тень.
И, кто знает, может, случай
Меня всё-таки вернёт
В шумный город, где из тучи
Серый дождик льёт и льёт.
Где смогу прийти тихонько
Я на Чистые Пруды,
И услышу голос звонкий,
Когда вновь позвонишь ты.
Ну, да ладно! Размечталась.
Ты мне лучше расскажи,
Как ты без меня остался.
Вообще, про всё пиши.
Я не знаю, как закончить.
До свидания? Прощай?
Обнимаю крепко очень.
И целую. Не скучай.
Вспоминай меня, любимый,
И хоть изредка пиши,
Чтобы мне здесь, на чужбине,
Были праздники души.
Чтоб могла я временами
Верить в то, что ты со мной
За большими городами,
Мой любимый, мой родной.
Ещё маленький постскриптум —
Я не знаю, как сказать…
Но прошу, чтоб не звонил ты —
Голос твой боюсь узнать.
6 марта 1993 года, Новосибирск
Songtekstvertaling
BRIEF
Hallo, Ik mis je nu al.
Ik hoop dat je erachter bent gekomen.
Handschrift van iemand die toevallig
Je gaf je hart.
Hallo, ik ben er al.
Ik ben er wel.
Ik wou dat we nu samen waren.,
Je ogen zijn weg.
Het is hier anders.,
Iets cooler dan in Moskou.
Zeer slecht weer,
Ik wil terug naar jou.…
Ik kan het me niet voorstellen.,
Dat ik nu voor altijd ben
In een vreemde en vreemde stad
Ik zal helemaal alleen wonen.
Ik zal weg leven van mijn dierbaren.
En ervaren vrienden,
Ik zal in Novosibirsk wonen.,
Leer andere mensen kennen.
En nu, maar tevergeefs.,
Maar ik probeer eraan te wennen.
Tot hopeloze nostalgie
En lieg niet tegen jezelf.,
Wat zal er ooit gebeuren?
Het is een heldere dag in mijn leven.,
En zal ik in staat zijn om terug te keren
Onder de schaduw van Moskou.
En, wie weet, misschien een zaak
Het zal me terugbrengen.
In een lawaaierige stad, waar van de wolken
Grijs de regen giet en giet.
Waar Kan ik rustig komen?
Ik ben op Chistye Prudy.,
En Ik zal een rinkelende stem horen,
Als je weer belt.
Wel, wel! Ik droomde.
Je kunt het me beter vertellen.,
Zoals jij zonder mij bleef.
Over het algemeen, schrijf over alles.
Ik weet niet hoe ik het moet afmaken.
Afscheid? Afscheid?
Ik omhels je heel strak.
En een kus. Mis niet.
Denk aan me, liefste.,
En ten minste af en toe schrijven,
Voor mij hier, in een vreemd land,
Er waren soul festivals.
Zodat ik soms
Geloof dat je bij mij bent.
Voorbij grote steden,
Mijn favoriet, mijn inboorling.
Nog een klein PostScript —
Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.…
Maar bel me alsjeblieft niet. —
Ik ben bang om je stem te herkennen.
6 Maart 1993, Novosibirsk