Татьяна Снежина — Роза songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Роза" van Татьяна Снежина.
Songteksten
На чистой поляне, где нежились грезы,
Сама по себе вдруг выросла роза.
Нежна и бела, как облако в небе,
Одна среди трав, где растет только клевер.
Любовь ей казалась тем счастьем безумным,
Что долго скрывалось на небе лазурном,
Как сладостный плод, нежно солнцем согретый,
Обласканный ветром и птицей воспетый.
Ей пел соловей серенады ночные,
Он каждую ночь объяснялся в любви ей,
Но роза отвергла любовь соловья,
И он, взяв шипы, вонзил их в себя!
Но разве могла соловью верить роза,
Когда так ждала и лелеяла в грезах
Другой настоящей и светлой любви,
У солнца парящей в счастливой дали.
Так лето промчалось, и хлынула осень
Потоком бурлящих дождей в неба просинь,
И ливень потоком стан хрупкий сломил
И розу жестоким ветрам подарил.
И дождь лепестками на небо взметнулся
И скоро снегами на землю вернулся.
Любовь оказалась тем счастьем безумным,
Что так и осталось на небе лазурном.
На чистой поляне, где нежились грезы,
Когда-то давно появилась вдруг роза,
Нежна и бела, словно облако в небе,
С тех пор среди трав растет только клевер…
Songtekstvertaling
In een heldere glade, waar dromen koesterden,
Een roos sprong plotseling vanzelf op.
Zacht en wit als een wolk in de lucht,
Een van de grassen, waar alleen klaver groeit.
Liefde leek haar een waanzinnig geluk,
Wat al lang verborgen is in de azuurhemel,
Als een zoete vrucht, zacht verwarmd door de zon,
Gestreeld door de wind en gezongen door de vogel.
Een Nightingale bracht haar een serenade.,
Hij hield elke avond van haar.,
Maar rose Wees de liefde van de Nightingale af.,
En hij nam de doornen en dreef ze in zichzelf!
Maar hoe kon rose de Nightingale geloven?,
Wanneer zo gewacht en gekoesterd in dromen
Nog een ware en heldere liefde,
Bij de zon in de gelukkige verte.
Zo ging de zomer voorbij, en de herfst kwam
Een stroom van regen in de hemel proeft,
En de regenbui brak het kwetsbare kamp.
En hij gaf een roos aan de wrede winden.
En de regen steeg in blaadjes naar de hemel
En al snel kwam de sneeuw terug naar de aarde.
Liefde bleek dat gekke geluk te zijn.,
Dat is zo en bleef op de hemel azure.
In een heldere glade, waar dromen koesterden,
Er was eens een roos.,
Zacht en wit, als een wolk in de lucht,
Sindsdien groeit alleen klaver tussen de grassen.…