Татьяна Снежина — Письма твои songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Письма твои" van Татьяна Снежина.
Songteksten
Когда от забот опускаются руки
И больше нет смысла о чём-то мечтать,
Проходит печаль от долгой разлуки,
Когда я сажусь твои письма читать.
И память ушедшая в дом мой вернётся,
И пусть ненадолго, но будет весна.
И сердце уснувшее, вздрогнув, забьётся.
И руки согреются строчкой письма.
Письма твои — тихая гавань,
Куда от разлуки и слёз убегаю…
Белый конверт, как парус, уносит
В далёкую проседь растраченных лет.
На белых страницах вся жизнь проплывает,
Рисуя мне твой забытый портрет.
И кажется мне, что чудес не бывает,
Когда от тебя письма долго нет.
Года облетают, как осенью листья,
Цветным покрывалом на память ложась.
И с каждой прочитанной жизнью страницей
Всё больше люблю твои письма читать.
Письма твои — тихая гавань,
Куда от разлуки и слёз убегаю…
Белый конверт, как парус, уносит
В далёкую проседь растраченных лет.
Только теперь я годы считаю,
От них убегая в белый конверт,
Тонкую нить свечи зажигаю,
Как светоч оттуда, где нас больше нет.
Письма твои — тихая гавань,
Куда от разлуки и слёз убегаю…
Белый конверт, как парус, уносит
В далёкую проседь растраченных лет.
Письма твои, хрупкое чудо…
Songtekstvertaling
Als de zorgen opgeven
En het heeft geen zin meer te dromen.,
Het verdriet van een lange scheiding gaat voorbij,
Als ik ga zitten om je brieven te lezen.
En de herinnering die naar mijn huis is gegaan zal terugkeren,
En zelfs al duurt het niet lang, het zal lente zijn.
En het hart dat in slaap is gevallen, trilt, zal kloppen.
En je handen zullen opwarmen met een tekst.
Uw brieven zijn een veilige haven.,
Waar ren ik weg van scheiding en tranen…
De witte envelop, als een zeil, wordt meegesleept
In het Verre grijs van verspilde jaren.
Op de witte pagina ' s zweeft al het leven,
Het tekenen van je vergeten portret.
En het lijkt mij dat er geen wonderen zijn,
Als er lang geen brief van jou is.
De jaren vliegen voorbij als bladeren in de herfst,
Kleurdeken voor geheugen liggend.
En met elke pagina die je leest
Ik vind het steeds leuker om je brieven te lezen.
Uw brieven zijn een veilige haven.,
Waar ren ik weg van scheiding en tranen…
De witte envelop, als een zeil, wordt meegesleept
In het Verre grijs van verspilde jaren.
Alleen nu tel ik de jaren,
Wegrennen van hen in een witte enveloppe,
Ik steek een dunne draad kaars aan.,
Als een licht van waar we niet meer zijn.
Uw brieven zijn een veilige haven.,
Waar ren ik weg van scheiding en tranen…
De witte envelop, als een zeil, wordt meegesleept
In het Verre grijs van verspilde jaren.
Uw brieven, fragiel wonder…