Тартак — Понад хмарами… songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Понад хмарами…" van Тартак.
Songteksten
Понад хмарами зорі парами розсипаються.
Понад росами верби з лозами колихаються.
Місяць світиться — світло сиплеться діамантами.
Вітер дується, хлопці журяться за дівчатами.
Ти знаєш, як я за тобою сумую.
Я не знаходжу собі місця —
Вибігаю з дому, цілу ніч мандрую
Вулицями міста.
Самотнього, як я, самотнього, як ти.
Міста, що поєднало мене з тобою,
Міста, що розлучило тебе зі мною.
Я хотів би запитати — навіщо?
Та замість відповіді тільки вітер свище…
Десь там — у безлюдних провулках,
Де лиш бродячі пси блукають,
Шукаючи притулку,
Шукаючи поживи.
В них в очах давно нічого не жевріє,
У них нема надії, їм залишається безбарвна безнадія.
Їх нічого вже не гріє…
Однак я знаю — на цих порожніх вулицях нічого не шукаю —
Просто втікаю сам від себе.
В своїй уяві знову йду до тебе,
Тому що хочу поєднати дві розірвані частини
Одного цілого —
Ніжного та сильного, чорного та білого.
Можливо, я смішний,
Можливо, я занадто романтичний,
Такий однаково знайомий та однаково незвичний.
Все просто — у моїй душі горить багаття!
Але я хочу помовчати…
Тепер ти маєш щось казати, Катя!
Понад хмарами зорі парами розсипаються.
Понад росами верби з лозами колихаються.
Місяць світиться — світло сиплеться діамантами.
Вітер дується, хлопці журяться за дівчатами.
А незабаром вийде сонце — я йому зрадію!
Тому що кожний новий день дає мені нову надію
На те, що ти прийдеш, приїдеш, прилетиш…
Та поки що не можу зрозуміти я — куди ж…
Куди мені себе подіти доти,
Коли відчую на устах своїх солодкий дотик?
Коли втоплюся в сяйві темно-карої безодні?
Коли це буде? Завтра? Чи, можливо, вже сьогодні?
Коли мене в свої обійми забереш ти —
Мене всього, без залишку, без решти?
Коли дозволиш запірнути в чорні хвилі,
Своє тепло розлити у твоєму тілі…
А час іде… І скільки кроків ще мені зробити треба,
Щоб ніч минула, зникла самота
І я таки дійшов до тебе?
Здогадуюсь, що там тобі без мене аж нічим не краще!
Можливо, трошки легше…
Можливо, значно важче…
Ти потерпи… Я потерплю —
Недовго вже чекати!
Але я знову замовкаю…
Тепер ти, Катя, маєш щось казати!
Понад хмарами зорі парами розсипаються.
Понад росами верби з лозами колихаються.
Місяць світиться — світло сиплеться діамантами.
Вітер дується, хлопці журяться за дівчатами.
Songtekstvertaling
Boven de wolken breekt de dageraad in paren.
Meer dagenwilgen met wingerds.
De maan schijnt-het licht valt als diamanten.
De wind waait, de jongens houden de meisjes in de gaten.
Je weet hoeveel ik je mis.
Ik kan mijn plek niet vinden. —
Ik ren het huis uit, Reis de hele nacht
City street.
Eenzaam zoals ik, eenzaam zoals jij.
Steden die mij met jou verbonden hebben,
De stad die jou van mij scheidde.
Ik zou willen vragen-waarom?
Maar in plaats van alleen de fluitjes te beantwoorden…
Ergens daar-in verlaten steegjes,
Waar alleen zwerfhonden dwalen,
Asielaanvraag,
Op zoek naar winst.
Ze hebben al heel lang niets meer in hun ogen.,
Ze hebben geen hoop, ze blijven achter met een kleurloze hopeloosheid.
Niets verwarmt ze meer.…
Maar ik weet dat ik niet op zoek ben naar iets in deze lege straten. —
Gewoon weglopen van mezelf.
In mijn verbeelding kom ik weer naar je toe.,
Omdat ik de twee gebroken delen wil combineren
Eén geheel —
Zacht en sterk, Zwart en Wit.
Misschien ben ik Grappig.,
Misschien ben ik te Romantisch.,
Zo vertrouwd en even ongewoon.
Het is simpel-een vuur brandt in mijn ziel!
Maar Ik wil stil zijn.…
Nu moet je iets zeggen, Katya!
Boven de wolken breekt de dageraad in paren.
Meer dagenwilgen met wingerds.
De maan schijnt-het licht valt als diamanten.
De wind waait, de jongens houden de meisjes in de gaten.
En binnenkort zal de zon tevoorschijn komen-daar zal ik blij om zijn!
Want elke nieuwe dag geeft me nieuwe hoop.
Op het feit dat je komt, kom, vlieg…
Maar ik weet nog niet waar.…
Waar moet ik tot die tijd blijven?,
Wanneer voel ik de zoete aanraking op mijn lippen?
Wanneer te verdrinken in de gloed van de donkere bruine afgrond?
Wanneer zal het zijn? Morgen? Of misschien vandaag?
Wanneer neem je me in je armen —
Ik allemaal, zonder de rest, zonder verandering?
Als ik je in zwarte golven wikkel,
Giet je warmte in je lichaam…
Naarmate de tijd vordert ... hoeveel stappen moet ik nog nemen?,
Om de nacht door te laten gaan, verdwijnt de eenzaamheid.
En ik heb je geraakt?
Ik denk dat je daar niet beter af bent zonder mij!
Misschien een beetje makkelijker…
Misschien veel moeilijker…
Wees geduldig... Ik zal geduldig zijn. —
Niet lang om te wachten!
Maar ik stop weer met praten.…
Nu moet jij, Katya, iets zeggen!
Boven de wolken breekt de dageraad in paren.
Meer dagenwilgen met wingerds.
De maan schijnt-het licht valt als diamanten.
De wind waait, de jongens houden de meisjes in de gaten.