Tandem — Accusateur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Accusateur" van Tandem.
Songteksten
C’est de mon amertume qu’on voit ma rage couler de ma plume
Un bagage qui, près du grabuge, abrège nos vies dans la brume
Qu’on arrange, brosse ces portraits des langues de putes
Ceux qui nous sabotent, mais qui ont vite fait de baisser leurs futes
La lutte est longue, le don de guerre est de rigueur
Mais c’est la cime de l’horreur qui décime le regard de nos sœurs
Chroniqueur des temps modernes, le point serré, le cœur lourd
Les prisons pleines, les marmots pleurent que les peines sont trop lourdes
Et les juges, eux, que veulent-ils? La coulée du ghetto?
Ou d’attendre l’arrivée d’un dérivé de Soweto?
Sous mes airs d’homme insoumis, mon cœur reste ferme
Brise le silence que les murs de ciment referment
Et forment une élite de gens qui dénoncent
Ma vie est décrite hardcore au regret du décret que j’annonce
Et je m’interroge, gamberge sur le cas de mes frères
Et préfère allumer un cierge, faire une prière à Dieu le Père
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Je m’abreuve de ce nectar amer, qui se déverse du corps de mes frères
Les dos qu’ils lacèrent des mômes qu’ils assomment me répugnent mais de leurs
crocs m’acèrent
La mort se forme d’un inutile que seule la haine comble
Surplombe l’ombre de l’homme humble, noble par sa couleur sombre
Absorbe toute sorte de substance qui lui est comestible
Victime d’un lourd vécu, écume son âme de ce qui lui est susceptible
Mes chiens se noient dans l’alcool pendant que leurs maîtres savourent
Ces vers me dévorent de l’intérieur, se rembarrent face à si peu de bravoure
J’en veux à ceux qui font de nos mères ces fleuves de larmes, ces goûts de feu
C’est par les flammes que périra l’infâme par coups de feu
J’ignore si ce bain de sang, j’ignore si ce lien de sang
My man sens que ma haine sans survivre dans l’espoir bien vexant
L’histoire a fait de moi cet être avide de gloire
J’ai du éclore d’une merde, crois-tu qu’il me soit possible de me fendre la
poire?
Face à si peu de pigne, la haine qui me domine
Me ronge de l’intérieur, quand dans nos blocs, nos filles se bourrent les
narines
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Moi j’ai la haine de bon matin, me lever de mauvais pied
Gémir sa douleur, les pleurs sont là pour plaire à l’offensé
Les froussards ont la peur aux trousses, pour un brin de crasse
Hélas, tous sont dans la fosse et le Tandem doit y faire face
J’ai en travers d’la gorge un arrière-goût de merde, trop de mes frères se
démerdent
Se rongent leurs pouces lorsque leurs buts se changent en douze de de-mer
Affronte l’horreur qu’est l’opus, la terreur qui offusque
Évince l’essence de son enfance, grince des dents lorsqu’on le frusque
Les funérailles d’un homme mettent une famille en pleurs
Honneur, hommage à sa mémoire, car les morts lisent dans les cœurs
J’en ai marre des jeunes qui nous quittent, que le Seigneur appelle
Un penseur assure à ses frères pouvoir un jour toucher le ciel
J'émerge, avant que la noirceur de ce monde me submerge
Avant que le tonnerre gronde, que surplombe l’ombre du mal qui émerge
Ce droit inaliénable devoir lié aux minables
L’immuable morosité infranchissable autant qu’inguérissable
J’ai chuté
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Ça fait un bail que je gribouille le tandem dans la débrouille
Toujours les mêmes magouilles, les mêmes patrouilles qui vadrouillent
Vandale? Non ! Vendeur de vers pleins de vécu
Accusateur, fort en émotion, invaincu
Accusateur
Accusateur
Accusateur
Accusateur
Accusateur
Accusateur
Songtekstvertaling
Het is door mijn bitterheid dat we mijn woede zien vloeien uit mijn veer.
Een bagage die, bij de grabuge, ons leven in de mist Afkort.
Laten we het regelen, borstel deze portretten van hoeren tongen
Zij die ons saboteren, maar al snel hun bilspieren laten zakken.
De strijd is lang, de gave van oorlog is streng
Maar het is het toppunt van verschrikking dat de blik van onze zusters decimeert.
Chronicler of modern times, the tight spot, the heavy heart
De gevangenissen vol, de marmotten huilen dat de straffen te zwaar zijn.
En de rechters, wat willen ze? De ghetto casting?
Of wachten op de komst van een afgeleide van Soweto?
Onder Mijn Adem van nietsvermoedende man, blijft mijn hart stevig
Breekt de stilte dat de cementmuren sluiten
En vormt een elite van mensen die zich afkeren.
Mijn leven wordt beschreven als hardcore om spijt te hebben van het decreet dat ik aankondig.
En ik vraag me af, grappenmaker over de zaak van mijn broers
En geeft er de voorkeur aan een kaars aan te steken, een gebed te doen aan God de vader
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Ik drink van deze bittere nectar, die giet uit de lichamen van mijn broers.
Ik walg van de ruggen van de kinderen die ze knock-out slaan, maar hun
Crocs m ' Acient
De dood wordt gevormd door een nutteloze die alleen haat vult
Kijkt uit over de schaduw van de nederige man, Nobel door zijn donkere kleur
Absorbeert alle soorten eetbare stoffen
Slachtoffer van een zware ervaring, schuimt zijn ziel van wat gevoelig voor hem is.
Mijn honden verdrinken in alcohol terwijl hun meesters ervan genieten.
Deze wormen verslinden me van binnenuit, komen weer bij elkaar in het gezicht van zo weinig moed
Ik haat degenen die onze moeders deze rivieren van tranen maken, deze smaak van vuur
Het is door de vlammen dat de beruchte zal vergaan door schoten.
Ik weet niet of dit bloedbad ...
Mijn man voelt dat mijn haat, zonder te overleven in de hoop, wel treurig is.
De geschiedenis heeft me dit glorieuze wezen gemaakt.
Ik moet een stuk stront hebben uitgebroed, denk je dat het mogelijk is voor mij om de
peer?
Geconfronteerd met zo ' n kleine Dennenappel, de haat die mij domineert
Knaagt aan me van binnenuit, wanneer in onze blokken, onze meisjes worden opgezet
neusgat
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Ik haat Goedemorgen, sta op de verkeerde voet.
Kreunen zijn pijn, huilen zijn er om de beledigde te behagen
De schurken hebben angst in de achtervolging, voor een Spreng van vuiligheid.
Helaas zitten ze allemaal in de put en de Tandem moet ermee omgaan.
Ik heb een vieze nasmaak door mijn keel, te veel van mijn broers krijgen
demerdent
Knaag hun duimen als hun doelen veranderen in twaalf de-mer
Zie de verschrikking onder ogen die de opus is, de verschrikking die beledigt
Verdrijf de essentie van zijn kindertijd, knarsend zijn tanden als hij geritselde
De begrafenis van een man maakt een familie aan het huilen
Eer, eerbetoon aan zijn nagedachtenis, voor de doden die in de harten gelezen worden
Ik ben ziek van de jongeren die ons verlaten, die de Heer roept.
Een denker verzekert zijn broers dat ze op een dag de hemel kunnen aanraken.
Ik kom tevoorschijn, voordat de duisternis van deze wereld Me overweldigt.
Voor de donder rommelt, laat de schaduw van het kwaad dat opkomt
Dit onvervreemdbare recht Met betrekking tot de shabby
De onveranderlijke somberheid, onbegaanbaar zo veel als onbreekbaar
Ik ben gevallen.
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Het is al een tijdje geleden dat ik de tandem heb gekrabbeld.
Altijd dezelfde trucs, dezelfde patrouilles die rondzwerven.
Vandalen? Nee ! Verkoper van wormen vol levende
Aanklager, sterk in emotie, onverslagen
Aanklager
Aanklager
Aanklager
Aanklager
Aanklager
Aanklager