Та Сторона — Шёпотом songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Шёпотом" van Та Сторона.
Songteksten
Шёпотом…
Шёпотом, истерическим хохотом,
Голос тот не даёт покоя, стонет он,
Я слышу крик о помощи, как будто тонущего.
Вдыхаю едкий дым с привкусом горечи,
Охрипшим голосом, всё также шёпотом
Внушая в себя уверенность, чтоб не лишиться гордости.
В гордом одиночестве, в пустой комнате веет холодом
Пронизывая стены голые.
Нервы они на исходе, замирает душа,
Деревья тоже шепчут листвой шелуша.
Ветер свистом разбрасывая по дороге
Жёлтых газет страницы, а также улицы,
Шагаю я по ним, шум колёс, пыль дорог,
Всё родное мне, я нахожу в этом толк.
Не чувствую ног, но прекращать идти не смею,
А тёмной ночью шёпотом тишину развею.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Шёпот старинной шкатулки, девичьи фигурки,
Нотки скудны, на сердце кровь льёт сутками, Уголки да закоулки.
Во рту трубки, спокойно, либо ты врач, либо покойник.
Вне суеты рыская, вдоль узких переулков,
Мужская тень застыла, теперь она часть рисунков.
Нервно дёргаю шторы, Кто я? Что я?
Встречали героем, теперь я фрукт в законе Ньютона.
Струясь по ущелью, дым подглядывал,
Межаясь c паром маскировался на кафель падал он, здравствуй.
Всё жарче осень, то снег пойдёт, вот что-то,
Да жёлто-красным же залило пустоты.
Страсти разгорались, слова старились
Вчера люблю, сегодня вдрызг пьяный бью сервиз.
Шёпотом в комнате и так много топоту,
Сегодня я просто убитый, а что потом?
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Позади меня строками наискось, так запоминаются
Эти вдохи, проще иди на ощупь, слушай пустоту воочию.
Следы волчьи заметаются порохом
И не я это выдумал ради выгоды впитать яд.
Да, я не тот герой и я не твой порой, сменить пароль.
Или болью разыграть ту историю, помнишь?
Это всего лишь звук, это всего лишь шёпотом,
Пусть кто-то забыл, но отчего ещё жжёт так.
Кинокартины на тихой дорожке стерео,
В толпе людей я всё равно один и выгляжу потерянным.
Зачем не верю им, наверное рефлексы просто
И тихой поступью мы соскользнём на рельсы.
Миноры точек точно точат акценты для них,
Я же поник, перечитав чужой дневник.
Нет ничего, только свет от бегущего поезда,
Снег на дне и аксиомы вместо гипотез.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Шёпотом, мимо домов, оставив всё здесь
Топотом И миллионы после.
Кто в этом виновен? Да и к чему теперь вопросы.
Шёпотом истлевшей папиросы.
Songtekstvertaling
Fluisteren…
Fluisterend, hysterisch gelach,
De stem die achtervolgt, kreunt.,
Ik hoor een schreeuw om hulp, zoals iemand die verdrinkt.
Ik inhaleer zure rook met een voorproefje van bitterheid.,
Met een hese stem, nog steeds in een fluistering
Vertrouwen wekken, om niet trots te verliezen.
In trotse eenzaamheid, in een lege kamer waait het koud
Die de kale muren doorboort.
De zenuwen raken op, de ziel bevriest.,
Bomen fluisteren ook de bladeren van de schil.
De wind floot en verspreidde zich over de weg
De Gouden Gids en de straten,
Ik loop erop, het geluid van wielen, het stof van wegen,
Alles wat voor mij inheems is, vind ik nuttig.
Ik kan mijn benen niet voelen, maar ik kan niet stoppen met lopen.,
En op een donkere nacht, fluister ik de stilte weg.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Fluistering of an old box, girl figures,
De noten zijn schaars, het hart bloedt dagenlang, hoeken en hoeken.
Er zit een buis in je mond, makkelijk, of je bent een dokter of je bent dood.
Uit de drukte van rondsluipen, langs smalle steegjes,
De mannelijke schaduw is bevroren, nu is het een deel van de tekeningen.
Ik trek de gordijnen nerveus dicht, wie ben ik? Wat ben ik?
Ontmoette een held, nu ben ik een fruit in Newton ' s wet.
De rook gluurde door de kloof.,
Hij rijdt met de Pont op de tegel die hij viel, Hallo.
Alle hetere herfst, dan sneeuw zal gaan, dat is iets,
Ja, geel-rood overstroomde de leegte.
Passies vlogen op, de woorden zijn oud
Gisteren hou ik van je, vandaag ben ik dronken en ga ik naar de dienst.
Whispers in The room and so much stamping,
Vandaag ben ik gewoon een dode man, en wat dan?
Fluisteren, langs de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Achter me zijn de lijnen schuin, zo gedenkwaardig.
Deze ademhalingen, gewoon door aanraking, luister naar de leegte met je eigen ogen.
Wolfsporen zijn bedekt met buskruit.
En ik heb het niet goedgemaakt om het GIF te absorberen.
Ja, ik ben niet die held en ik ben niet je vriend, verander je wachtwoord.
Of de pijn om dat verhaal uit te spelen, weet je nog?
Het is maar een geluid, het is maar een fluistering.,
Laat iemand het vergeten, maar waarom brandt het nog steeds zo.
Films op een rustige stereo track,
In een menigte mensen, ben ik nog steeds alleen en zie ik er verloren uit.
Waarom geloof ik ze niet, waarschijnlijk gewoon reflexen.
En met een rustig loopvlak, glijden we naar beneden op de sporen.
Kleine punten scherpen de accenten precies voor hen,
Ik kwijlde na het herlezen van iemands dagboek.
Er is niets dan licht van een rijdende trein,
Sneeuw op de bodem en axioma ' s in plaats van hypotheses.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.
Fluister, voorbij de huizen, alles achterlaten hier
Stampen en miljoenen daarna.
Wie is hier verantwoordelijk voor? En wat heeft het voor zin om nu vragen te stellen?
Het gefluister van een verrotte sigaret.