T9 — Черновики грусти songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Черновики грусти" van T9.
Songteksten
Ожидание тепла, красивые глаза
Замела снегом зима, годы свели с ума…
Я потерял сердце где-то на крышах домов,
Когда искал Бога, но я не помню слов.
Музыка голоса, седых дней проза,
Словно заноза внутри, дарит глазам слезы.
Боль сжимает кулаки, я смотрю выше неба,
Зачем мне быть в днях? Остановиться мне бы…
Я не хочу улетать, лучше останусь здесь.
Солнце, пришли мне силы или добрые вести!
Черные птицы, фонари, в воздухе запах ночи,
Люди живут в темницах, внутри судьбы порчи.
А я забыл про руки, я внутри стихов,
Зря хотел найти в себе исток порочных снов,
Листая дней сезоны… Внутри грустных глаз
Зародилось стекло, но время смоет все!
Я сжигал себя вновь, я замерзал ночами…
В голове бездна, тупая пропасть без дна.
И чего я жду? Я понял бесконечность!
Кто-то смеется сверху, кидает умные речи,
Но не хватает чувств, чтобы вспомнить ее…
Открыть те дни опять и получить свое.
То ли время застыло, то ли вокруг люди?
Фонари гасли загорались, а я все то же вроде,
Надеюсь, но не уверен… Снова полночный ужас!
Я отдаю силы звездам или вокруг людям.
И что же дальше будет? Осталось пол сердца!
Пол человека! Пол мозга! Где же в душу дверцы?!
И я тону в буднях двадцать четыре часа,
Ищу ответы на вопрос с самого первого дня,
Не понимаю, зачем я проклинаю всех?
Злоба — это диагноз на мою слабость…
На краю судьбы не смотри в глаза.
Вспомни про лед в сердце, память убьет тебя.
Тысячи дураков покоятся на дне…
Внезапная смерть! Шрамы любви на душе!
На краю судьбы не смотри в глаза.
Вспомни про лед в сердце, память убьет тебя.
Тысячи дураков покоятся на дне…
Внезапная смерть! Шрамы любви на душе!
Трясина зимы на «Вы» трет об петлю мыло!
Была да сплыла на дно, в формате моно, кабина!
Мило? Но даже в кино — твердеет глина,
А мы пьем близких истины, клиня клины…
Мимино с экрана лил в души песни
О том, что на земле есть место, хоть части чести!
Мы как-то без вести все, все в пасти масти…
Прости! Но я и сам с ног до головы в балласте!
Закройте пасти, гости, Господи!!!
Я ненавижу лести повести под ноты злости…
Как вы могли годами бить гвозди в спину,
После гуслей грусти вместе в августе…
Мысли вразброс, до слез хватают память за нос…
Взанос, за нас, за вкус, плюс за джаз и блюз.
Миллион заноз, вдовес, из будних проз
Дарят безумие и только пару алых роз…
«It's my choice…», — пел дружище Sam
Всем тем, с кем получилось не совсем…
Чей-то плачь, и что-то вроде плена стен
На волнах два нуля и ноль-ноль FM.
Прикрыв глаза — в тени маячат спины.
Словно смолы из сосны утекают силы.
Мечты осколки без толку несутся мимо,
Играя в домино, ведь время неумолимо…
Прикрыв глаза — в тени маячат спины.
Словно смолы из сосны утекают силы.
Мечты осколки без толку несутся мимо,
Играя в домино, ведь время неумолимо…
Songtekstvertaling
Wachtend op warmte, mooie ogen
Bedekt met sneeuw winter, jaren werden gek…
Ik verloor mijn hart ergens op de daken.,
Toen ik op zoek was naar God, maar ik herinner me de woorden niet.
Muziekstemmen, grijze dagen proza,
Als een splinter van binnen, het brengt tranen in je ogen.
Pijn klemt mijn vuisten, ik kijk boven de lucht,
Waarom zou ik in dagen zijn? Ik had moeten stoppen.…
Ik wil niet weg, Ik blijf liever hier.
De zon kwam in mij de kracht of het goede nieuws!
Zwarte vogels, lantaarns, de geur van de nacht in de lucht,
Mensen leven in kerkers, in het lot van corruptie.
En ik vergat de handen, Ik zit in de gedichten.,
Tevergeefs wilde ik de bron van kwade dromen vinden.,
Days seasons in the sad eyes
Glas is geboren, maar de tijd zal alles wegspoelen!
Ik verbrandde mezelf weer, ik bevroor ' s nachts.…
Er is een afgrond in mijn hoofd, een doffe afgrond zonder een bodem.
Waar wacht ik op? Ik begreep oneindig!
Iemand lacht van bovenaf, geeft slimme toespraken,
Maar ik heb niet genoeg gevoelens om het me te herinneren.…
Open die dagen weer en neem er zelf een.
Is de tijd bevroren, of zijn er mensen in de buurt?
De lichten gingen uit en aan, en ik was nog steeds als,
Ik hoop het, maar ik weet het niet zeker... Midnight horror weer!
Ik geef mijn kracht aan de sterren of aan de mensen om me heen.
En wat gaat er nu gebeuren? Nog een half hart over.
Geslacht van een persoon! Een half brein! Waar zijn de deuren naar de ziel?!
En ik verdrink in weekdagen voor 24 uur.,
Op zoek naar antwoorden op de vraag vanaf de eerste dag,
Ik begrijp niet waarom ik iedereen vervloek.
Woede is een diagnose van mijn zwakte.…
Op de rand van het lot, kijk me niet in de ogen.
Denk aan het ijs in je hart, de herinnering zal je doden.
Duizenden idioten liggen op de bodem.…
Sudden death! Littekens van liefde op de ziel!
Op de rand van het lot, kijk me niet in de ogen.
Denk aan het ijs in je hart, de herinnering zal je doden.
Duizenden idioten liggen op de bodem.…
Sudden death! Littekens van liefde op de ziel!
Het moeras van de winter op" Jij " wrijft de zeep op de lus!
Was ja zweefde naar de bodem, in mono formaat, cabine!
Schattig? Maar zelfs in de films-verhardt de klei,
En wij drinken uit de waarheid.…
Mimino van het scherm stroomde in de ziel van het lied
Dat er een plek op aarde is, zelfs een deel van eer!
We missen alles, allemaal in de mond van het pak.…
Sorry! Maar ik zit zelf onder de ballast!
Sluit uw monden, gasten, Heer!!!
Ik haat vleierij om tot woede te leiden.…
Hoe kon je jarenlang spijkers in je rug stoppen?,
Na een harp van verdriet samen in Augustus…
Gedachten worden verspreid, totdat tranen de herinnering bij de neus grijpen…
In ruil daarvoor, voor ons, voor smaak, plus voor jazz en Blues.
Een miljoen splinters, weduwen, uit alledaagse proza
Ze geven je waanzin en maar een paar rode rozen…
"Het is mijn keuze..."sang buddy Sam
Al degenen met wie het niet helemaal werkte…
Iemand huilt, en zoiets als gevangenschap van de muren.
Op golven van twee nul en nul-nul FM.
Zijn ogen in de schaduw van het dreigende achterwerk.
Als teer van een dennenboom, verdwijnt de kracht.
Dromen scherven van nutteloze passages,
Domino spelen, want tijd is onverbiddelijk…
Zijn ogen in de schaduw van het dreigende achterwerk.
Als teer van een dennenboom, verdwijnt de kracht.
Dromen scherven van nutteloze passages,
Domino spelen, want tijd is onverbiddelijk…