ТІК — Ноябр songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ноябр" van ТІК.
Songteksten
Ти сказала, що кохала, але це було давно.
Свої мрії відпускала у розчинене вікно.
Ти лягала спати, в сутінках кімнати,
Вже комусь не було що казати.
Те своє, що ти любила, ти кудись, чомусь поділа.
Не знайшла і не згубила, просто втратила його.
Дні і ночі пролетіли, просто мрії постаріли.
А вже і не важливо, «Хто?» й «Кого?»
Листя падає, падає, щось мені нагадує,
А я собі пригадую, — тебе…
Листопадами, падає, кружляє листопадами,
і вже давно не пара ми… Ти де?
Програш.
Ці бездонні сині очі і холодні, довгі ночі.
Страхом заворожують тебе.
А ти малюєш на папері, як він зайде в твої двері.
І тебе в самотності вкраде.
Листя падає, падає, щось мені нагадує,
А я собі пригадую, — тебе…
Листопадами, падає, кружляє листопадами,
і вже давно не пара ми… Ти де?
Програш.
Листя падає, падає, щось мені нагадує,
А я собі пригадую, — тебе…
Листопадами, падає, кружляє листопадами,
і вже давно не пара ми… Ти де?
Songtekstvertaling
Je zei Van wel, maar dat is lang geleden.
Ze liet haar dromen los door het open raam.
Je ging naar bed in de schemering van de kamer,
Iemand had niets te zeggen.
Waar je van hield, je bent ergens, om een of andere reden zaken doen.
Ik heb het niet gevonden of vernietigd, ik ben het gewoon verloren.
Dagen en nachten vlogen voorbij, alleen dromen werden oud.
Het maakt niet uit wie? of wie?
De bladeren vallen, vallen, iets herinnert me eraan.,
En ik herinner me mezelf-jou…
Vallende bladeren, vallende bladeren, cirkelbladeren,
en we zijn al heel lang geen stel meer ... Waar ben je?
Verlies.
Die vaderloze blauwe ogen en koude lange nachten.
Angst fascineert je.
En je tekent op papier hoe hij binnen zal lopen.
En je wordt alleen gestolen.
De bladeren vallen, vallen, iets herinnert me eraan.,
En ik herinner me mezelf-jou…
Vallende bladeren, vallende bladeren, cirkelbladeren,
en we zijn al heel lang geen stel meer ... Waar ben je?
Verlies.
De bladeren vallen, vallen, iets herinnert me eraan.,
En ik herinner me mezelf-jou…
Vallende bladeren, vallende bladeren, cirkelbladeren,
en we zijn al heel lang geen stel meer ... Waar ben je?