Tó Brandileone — Vou mandar pastar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vou mandar pastar" van Tó Brandileone.
Songteksten
Tenho estado sempre aflito
Por guardar em mim um grito
De rancor irresoluto
Incrustado nas ideias
Fui ficando esquisito
Com a fartura de conflito
Vou vivendo o não — dito
E sofrendo as intempéries
De uma dor que é tão difusa
Torna as tardes inconclusas
Desencanta os meus sentidos
E desmente o que se vê
E eu já tão desiludido
Apenas não acredito
Como ainda tenho gana
De querer falar bonito
Vou mandar pastar
Vou parar de pensar prá viver
Pois quem tem muita pressa
Não pousa a cabeça em nenhum lugar
Vou mandar pastar
Vou parar de pensar prá viver
Pois só quem perde tempo
É quem acha que não tem mais tempo a perder
Fui ficando esquisito
Com a fartura de conflito
Vou vivendo o não — dito
E sofrendo as intempéries
De uma dor que é tão difusa
Torna as tardes inconclusas
Desencanta os meus sentidos
E desmente o que se vê
E eu já tão desiludido
Apenas não acredito
Como ainda tenho gana
De querer ganhar no grito
Vou mandar pastar
Vou parar de pensar prá viver
Pois quem tem muita pressa
Não pousa a cabeça em nenhum lugar
Vou mandar pastar
Vou parar de pensar prá viver
Pois só quem perde tempo
É quem acha que não tem mais tempo a perder
Vou mandar pastar
Vou parar de pensar prá viver
Pois quem tem muita pressa
Não pousa a cabeça em nenhum lugar
Vou mandar pastar
Vou parar de pensar prá viver
Pois só quem perde tempo
É quem acha que não tem mais tempo a perder
Songtekstvertaling
Ik ben altijd gekweld.
Voor het houden in mij een huil
Van onopgeloste wrok
Ingebed in de ideeën
Ik deed raar.
Met de overvloed aan conflicten
Ik beleef het onuitgesproken
En lijden aan het slechte weer
Van een pijn die zo diffuus is
Maakt de avonden niet overtuigend
Ontzenuw mijn zintuigen.
En loochent wat jullie zien.
En ik ben al zo teleurgesteld.
Gewoon niet geloven
Zoals ik nog steeds Ghana heb
Om mooi te willen praten.
Ik stuur weide.
Ik zal niet meer denken aan leven.
Want wie heeft er haast?
Het landt zijn hoofd nergens.
Ik stuur weide.
Ik zal niet meer denken aan leven.
Alleen voor degenen die tijd verliezen.
Dat is wie je denkt dat je geen tijd meer te verliezen hebt.
Ik deed raar.
Met de overvloed aan conflicten
Ik beleef het onuitgesproken
En lijden aan het slechte weer
Van een pijn die zo diffuus is
Maakt de avonden niet overtuigend
Ontzenuw mijn zintuigen.
En loochent wat jullie zien.
En ik ben al zo teleurgesteld.
Gewoon niet geloven
Zoals ik nog steeds Ghana heb
Om te willen winnen in de schreeuw
Ik stuur weide.
Ik zal niet meer denken aan leven.
Want wie heeft er haast?
Het landt zijn hoofd nergens.
Ik stuur weide.
Ik zal niet meer denken aan leven.
Alleen voor degenen die tijd verliezen.
Dat is wie je denkt dat je geen tijd meer te verliezen hebt.
Ik stuur weide.
Ik zal niet meer denken aan leven.
Want wie heeft er haast?
Het landt zijn hoofd nergens.
Ik stuur weide.
Ik zal niet meer denken aan leven.
Alleen voor degenen die tijd verliezen.
Dat is wie je denkt dat je geen tijd meer te verliezen hebt.