System Syn — Open Wrists songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Open Wrists" van System Syn.

Songteksten

I can’t say, I look better to you then I did to myself
On that long road of running away
All the things in the past you don’t try to grasp
You’re just happy that it’s a new day
And we share this in twilight, the distance, the hindsight
Quiet as if we were prey
But I knew all along, from the start of this song
You’d play this as I was walking away
Let it never be said that I left here alone
Or that I was better then others you’ve known
Be sure that you carve these wrists to the bone
To bleed out the twilight in the end of the poem
There’s a word we all know, I may have used it a lot
When I talk to myself but now it seems you’ve forgot
But don’t lose any sleep, what is gone won’t come back
Let it live in my eyes till my vision goes black
Still we share this in twilight, the distance, the hindsight
It’s not enough just to stay
But you knew all along from the start of this song
That I’d hurt you and then walk away
Let it never be said that I left you alone
Or that I was better then all that you’ve known
Be sure that you carve these wrists to the bone
To bleed out the twilight in the end of the poem
So now it’s up to you
You know I could wait a lifetime
Since I’m defined by my restraint
Now you don’t have to ask
Let it never be said that I left you alone
Or that I was better then all that you’ve known
Be sure that you carve these wrists to the bone
To bleed out the twilight in the end of the poem

Songtekstvertaling

Ik zie er beter uit dan mezelf.
Op die lange weg van weglopen
Alle dingen in het verleden die je niet probeert te begrijpen
Je bent gewoon blij dat het een nieuwe dag is.
En we delen dit in twilight, de afstand, de achteraf blik
Stil alsof we een prooi zijn.
Maar ik wist het al vanaf het begin van dit lied
Je zou dit spelen terwijl ik wegliep.
Laat het nooit gezegd worden dat ik hier alleen ben gelaten.
Of dat ik beter was dan anderen die je kende.
Zorg ervoor dat je deze polsen tot op het bot kerft.
Om de schemering uit te bloeden aan het einde van het gedicht
Er is een woord dat we allemaal kennen, Ik heb het misschien veel gebruikt.
Als ik tegen mezelf praat, maar nu lijkt het alsof je het vergeten bent.
Maar verlies geen slaap, wat weg is, komt niet terug.
Laat het leven in mijn ogen tot mijn zicht zwart wordt
Toch delen we dit in de schemering, de afstand, de achteraf blik
Het is niet genoeg om te blijven.
Maar je wist het al vanaf het begin van dit lied
Dat ik je pijn zou doen en dan weg zou lopen.
Laat het nooit gezegd worden dat ik je met rust liet.
Of dat ik beter was dan alles wat je wist.
Zorg ervoor dat je deze polsen tot op het bot kerft.
Om de schemering uit te bloeden aan het einde van het gedicht
Dus nu is het aan jou.
Je weet dat ik een heel leven kan wachten.
Omdat ik word gedefinieerd door mijn zelfbeheersing.
Nu hoef je het niet te vragen.
Laat het nooit gezegd worden dat ik je met rust liet.
Of dat ik beter was dan alles wat je wist.
Zorg ervoor dat je deze polsen tot op het bot kerft.
Om de schemering uit te bloeden aan het einde van het gedicht