Symphorce — Wounds Will Last Within songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wounds Will Last Within" van Symphorce.
Songteksten
You’re steeling my pride, while my unrest grows
I’m moving but failed all my veins
Protecting or breathing, I stopped in between
As the arms of the night opened wide
As my life burst out, into madness I see
At midnight the flames are burning me
I’ve chosen my fear, I’m forced into hate
While memories are turning to fate
The tears on my skin will starve out my faith
As I ran through the valley of my dreams
But slowly I’m trying to keep moving on
Forever my wounds will last within
My body is helpless, you’re entering my world
If no change then to hell with my fate
You’re chosen my suicide, my blood on your hands
My loneliness seems to fade
I’m leaving no trace, no footsteps will show
Where your eyes will ease the pain
The shadows and shades of visions I speak
Of my desire untamed
Towards the horizon, sun’s laughing at me
And nothing leaves anymore
Always in my mind, it’s my stillborn dream
Forever my wounds will last within
Songtekstvertaling
Je stuurt mijn trots, terwijl mijn onrust groeit
Ik beweeg, maar ik heb al mijn aderen laten vallen.
Beschermen of ademen, ik stopte tussen
Terwijl de armen van de nacht wijd open gingen
Als mijn leven uitbarst, in waanzin zie ik
Om middernacht branden de vlammen me.
Ik heb mijn angst gekozen, Ik word gedwongen tot haat.
Terwijl herinneringen veranderen naar het lot
De tranen op mijn huid zullen mijn geloof uithongeren.
Terwijl ik door de vallei van mijn dromen Rende
Maar langzaam probeer ik verder te gaan
Voor altijd zullen mijn wonden van binnen blijven
Mijn lichaam is hulpeloos, jij betreedt mijn wereld
Als er geen verandering is, kan mijn lot de pot op.
Je bent gekozen voor mijn zelfmoord, mijn bloed aan jouw handen.
Mijn eenzaamheid lijkt te vervagen
Ik laat geen spoor achter, er komen geen voetstappen.
Waar je ogen de pijn zullen verlichten
De schaduwen en schaduwen van visioenen ik spreek
Van mijn verlangen ongetemde
Op weg naar de horizon lacht de zon me uit
En er gaat niets meer weg.
Altijd in mijn gedachten, is het mijn doodgeboren droom
Voor altijd zullen mijn wonden van binnen blijven