Symphony X — Charon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Charon" van Symphony X.
Songteksten
Through me you pass — just take my hand
The ferryman whispers my name
The course has been set — lord of the damned
To the banks, over river of pain
We rise and fall — with the tide
On through the gates, where shadows await
See the glimmer of gold in his eye
«The bridges have been burned — never to return»
Sail away — on the winds of Charon
Take me to the distant shore
Lead the way — on winds of Charon
By the Gods, I can’t ignore
The sight of his face — shrouded in death’s cold embrace
Through me you pass — to the lacrymose plains
Though my passage comes with a price
A sky without stars is all that remains
To the shores made of fire and ice
We rise and fall — with the tide
Just say the word — cause there’s no return
To the coast where the true power lies
«The bridges have been burned — never to return»
Sail away — on the winds of Charon
Take me to the distant shore
Lead the way — on winds of Charon
By the Gods, I can’t ignore
The sight of his face — shrouded in death’s cold embrace
Songtekstvertaling
Door mij passeer je-pak gewoon mijn hand
De veerman fluistert mijn naam
De koers is gezet — heer van de verdoemden
Naar de oevers, over de rivier van pijn
We stijgen en dalen-met het getij
Door de poorten, waar schaduwen wachten.
Zie de glinstering van goud in zijn oog
"De bruggen zijn verbrand - nooit meer terug»
Zeil weg-op de winden van Charon
Breng me naar de verre kust
Leid de wind van Charon
Bij de goden, ik kan niet negeren
De aanblik van zijn gezicht gehuld in de koude omhelzing van de dood
Via mij passeer je naar de lacrylose vlaktes.
Hoewel mijn reis met een prijs komt
Een hemel zonder STERREN is alles wat overblijft
Naar de kusten gemaakt van vuur en ijs
We stijgen en dalen-met het getij
Zeg het maar, want er is geen weg terug.
Naar de kust waar de ware kracht ligt
"De bruggen zijn verbrand - nooit meer terug»
Zeil weg-op de winden van Charon
Breng me naar de verre kust
Leid de wind van Charon
Bij de goden, ik kan niet negeren
De aanblik van zijn gezicht gehuld in de koude omhelzing van de dood