Sylwia Grzeszczak — Najprzytulniej songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Najprzytulniej" van Sylwia Grzeszczak.
Songteksten
Najprzytulniej tam, gdzie już nie ma nas
Miejsca, które skrył pod skrzydłami czas
To co było trwa, nikt nam nie zabierze wspomnień
Tamto słońce ma — o wiele większą moc
Nasz ulubiony brzeg, kolana zdarte wciąż
Rodzice krzyczą dość
Pora do domu, jest już chłodniej
Ognisko płoszy ciemność, cisza w sercach gra
Wpatrzeni tacy mali w ten ogromny świat
Wracamy z dalekiej drogi do swoich starych przytulnych miejsc
Idealnych i niewzruszonych dni poukrywanych w pamięci mgle
A z czterech świata stron przywoziliśmy wiatr
Walizki pełne snów, od śniegu bielszy piach
I klika mądrych prawd i szczęścia nieuchwytny zapach
Lecz gdzie są tamte dni, kiedy mierzyliśmy mniej
Jak forteca był nasz dom, my się bawiliśmy w nie
Wojna dalej toczy się, lecz to już chyba nie zabawa
Pędzący pociąg — nie usłyszy mego stop
Mała dziewczynka pełna gigantycznych trosk
Wracamy z dalekiej drogi do swoich starych przytulnych miejsc
Idealnych i niewzruszonych dni poukrywanych w pamięci mgle
Takie chwile kiedy zamykamy oczy i wracamy do tych dni jeszcze raz
Subtelny uśmiech i cichuteńki płacz
Najprzytulniej jest mi tam, gdzie nikt nie zdąży
Nie odnajdzie drogi nikt oprócz nas
Wracamy z dalekiej drogi do swoich starych przytulnych miejsc
Idealnych i niewzruszonych dni poukrywanych w pamięci mgle
Songtekstvertaling
Waar we niet meer zijn.
Plaatsen die de tijd onder zijn vleugels heeft verborgen
Wat er gebeurd is, niemand zal onze herinneringen wegnemen.
Deze zon heeft veel meer kracht.
Ons favoriete strand, de knieën zijn nog steeds gescheurd
Ouders schreeuwen genoeg.
Het is tijd om naar huis te gaan, het wordt koeler.
Het vuur blast met duisternis, stilte speelt in de harten
Zo klein in deze grote wereld
We keren terug van een lange reis naar onze oude gezellige plaatsen
Perfecte en onwrikbare dagen, ingeprent in de herinnering aan de mist
En uit de vier werelden brachten wij de wind.
De koffers zitten vol dromen, de sneeuw maakt het zand witter
En klikt wijze waarheden en de ongrijpbare geur van geluk
Maar waar zijn de dagen dat we minder gemeten hebben
Toen het fort ons thuis was, speelden we het.
De oorlog gaat door, maar dit is geen spel meer.
Een sneltrein zal me niet horen stoppen.
Een klein meisje vol gigantische zorgen
We keren terug van een lange reis naar onze oude gezellige plaatsen
Perfecte en onwrikbare dagen, ingeprent in de herinnering aan de mist
Er zijn momenten dat we onze ogen sluiten en teruggaan naar die tijd.
Een dunne glimlach en een zachte kreet
Het meest aangename voor mij is waar niemand tijd zal hebben.
Alleen wij vinden de weg.
We keren terug van een lange reis naar onze oude gezellige plaatsen
Perfecte en onwrikbare dagen, ingeprent in de herinnering aan de mist