Sylvia Plath — On the Plethora of Dryads songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On the Plethora of Dryads" van Sylvia Plath.
Songteksten
Hearing a white saint rave
About a quintessential beauty
Visible only to the paragon heart,
I tried my sight on an apple-tree
That for eccentric knob and wart
Had all my love.
Without meat or drink I sat
Starving my fantasy down
To discover that metaphysical Tree which hid
From my worldling look its brilliant vein
Far deeper in gross wood
Than axe could cut.
But before I might blind sense
To see with the spotless soul,
Each particular quirk so ravished me
Every pock and stain bulked more beautiful
Than flesh of any body
Flawed by love’s prints.
Battle however I would
To break through that patchwork
Of leaves' bicker and whisk in babel tongues,
Streak and mottle of tawn bark,
No visionary lightnings
Pierced my dense lid.
Instead, a wanton fit
Dragged each dazzled sense apart
Surfeiting eye, ear, taste, touch, smell;
Now, snared by this miraculous art,
I ride earth’s burning carrousel
Day in, day out,
And such grit corrupts my eyes
I must watch sluttish dryads twitch
Their multifarious silks in the holy grove
Until no chaste tree but suffers blotch
Under flux of those seductive
Reds, greens, blues.
Songtekstvertaling
Een witte Heilige rave aanhoren
Over een quintessentiële schoonheid
Alleen zichtbaar voor het paragonhart,
Ik probeerde mijn zicht op een appelboom
Dat Voor excentrieke knob en wrat.
Had al mijn liefde.
Zonder vlees of drank zat ik
Honger mijn fantasie naar beneden
Om die metafysische boom te ontdekken die zich verborg
Van mijn worldling zie zijn briljante ader
Veel dieper in grofhout.
Dan axe kon snijden.
Maar voordat ik misschien blind word
Om te zien met de vlekkeloze ziel,
Elke bijzondere gril heeft me zo geteisterd.
Elke Pok en vlek is mooier.
Dan vlees van enig lichaam
Gebrekkig door de afdrukken van de liefde.
Vecht hoe Ik wil.
Om door die lappendeken te breken
Van de bladeren kibbelen en snorren in babeltongen,
"Streak and mottle of tawn bark",
Geen visionaire lichtingen
Doorboorde mijn dichte deksel.
In plaats daarvan, een moedwillige aanval
Sleepte elk oogverblindend gevoel uit elkaar
Overmatig oog, oor, smaak, aanraking, geur;
Nu, gevangen door deze wonderbaarlijke kunst,
Ik rijd op de brandende karroussel van de aarde
Dag in, dag uit,
En zo ' n grit corrumpeert mijn ogen
Ik moet sletterige dryads zien trillen.
Hun vele zijden in de Heilige grove
Totdat er geen kuisste boom is, maar een vlek heeft.
Onder flux van die verleidelijke
Rood, groen, blauw.