Sylvia Plath — On the Decline of Oracles songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On the Decline of Oracles" van Sylvia Plath.
Songteksten
My father kept a vaulted conch
By two bronze bookends of ships in sail,
And as I listened its cold teeth seethed
With voices of that ambiguous sea
Old Böcklin missed, who held a shell
To hear the sea he could not hear.
What the seashell spoke to his inner ear
He knew, but no peasants know.
My father died, and when he died
He willed his books and shell away.
The books burned up, sea took the shell,
But I, I keep the voices he
Set in my ear, and in my eye
The sight of those blue, unseen waves
For which the ghost of Böcklin grieves.
The peasants feast and multiply.
Eclipsing the spitted ox I see
Neither brazen swan nor burning star,
Heraldry of a starker age,
But three men entering the yard,
And those men coming up the stair.
Profitless, their gossiping images
Invade the cloistral eye like pages
From a gross comic strip, and toward
The happening of this happening
The earth turns now. In half an hour
I shall go down the shabby stair and meet,
Coming up, those three. Worth
Less than present, past — this future.
Worthless such vision to eyes gone dull
That once descried Troy’s towers fall,
Saw evil break out of the north.
Songtekstvertaling
Mijn vader had een gewelfde schelp.
Bij twee bronzen boekensteunen van zeilschepen.,
En toen ik luisterde, zag ik z ' n koude tanden.
Met stemmen van die dubbelzinnige zee
Oude Böcklin miste, die een schelp vasthield
Om de zee te horen kon hij niet horen.
Wat de schelp tegen zijn binnenoor sprak
Hij wist het, maar geen boeren weten het.
Mijn vader stierf, en toen hij stierf
Hij wilde zijn boeken en schelpen weg.
De boeken verbrandden, de zee nam de schelp,
Maar ik, Ik hou de stemmen.
In mijn oor en in mijn oog
De aanblik van die blauwe, onzichtbare golven
Waarvoor de geest van Böcklin treurt.
De boeren feesten en vermenigvuldigen zich.
Overschaduwd door de spitse OS zie ik
Zwaan noch brandende ster.,
Heraldry of a starker age,
Maar drie mannen kwamen de tuin binnen.,
En die mannen die de trap op komen.
En hun roddeltante beelden.
Het oog binnendringen als pagina ' s
Van een smerige strip, en naar
Het gebeuren van dit gebeuren
De aarde draait nu. Over een half uur
Ik ga naar de sjabbige trap en ontmoet,
Komt eraan, die drie. Waard
Minder dan heden, verleden-deze toekomst.
Zo ' n waardeloos visioen voor ogen die dof zijn geworden
Dat eens Troje ' s torens vielen,
Ik zag het kwaad uit het noorden ontsnappen.